Περικλής Μαντάς: «Ιστορική τομή η Κοινωνική Συμφωνία για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας»

«Όταν κυβέρνηση, εργαζόμενοι και εργοδότες συμφωνούν, η πολιτική οφείλει να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων», τόνισε ο Μεσσήνιος βουλευτής από το βήμα της Βουλής.

Για μια «πραγματικά ιστορική συμφωνία» που αλλάζει τα δεδομένα στον εργασιακό χάρτη της χώρας έκανε λόγο ο βουλευτής Μεσσηνίας, Περικλής Μαντάς, κατά την τοποθέτησή του στην Ολομέλεια της Βουλής. Αναφερόμενος στο νέο πλαίσιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, ο κ. Μαντάς υπογράμμισε ότι για πρώτη φορά επιτεύχθηκε μια ουσιαστική τριμερής διαβούλευση που κατέληξε σε κοινά αποδεκτή λύση.

Μια θεσμική τομή με επίκεντρο τον διάλογο

Σύμφωνα με τον κ. Μαντά, η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία δεν αποτελεί μια απλή ρύθμιση, αλλά μια βαθιά θεσμική τομή. Το κράτος εγκατέλειψε το μοντέλο των αποφάσεων «από τα πάνω» και λειτούργησε ως καταλύτης συνεννόησης, φέρνοντας στο ίδιο τραπέζι την κυβέρνηση, τους εργαζόμενους και τους εργοδότες.

Τα οφέλη για τους κοινωνικούς εταίρους

Η συμφωνία, όπως εξήγησε ο βουλευτής, προσφέρει εγγυήσεις και για τις δύο πλευρές της παραγωγικής διαδικασίας:

  • Για τους εργαζόμενους: Εξασφαλίζεται αυξημένη προστασία και ένα σταθερό, προβλέψιμο εργασιακό περιβάλλον.

  • Για τους εργοδότες: Δημιουργούνται σαφείς κανόνες που επιτρέπουν τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και χτυπούν τον αθέμιτο ανταγωνισμό από ασυνεπείς επιχειρήσεις.

Η σημασία των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον ρόλο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τις οποίες ο κ. Μαντάς χαρακτήρισε ως τη «ραχοκοκαλιά» της ελληνικής οικονομίας, ειδικά στην περιφέρεια. Η ενεργός συμμετοχή τους στον διάλογο διασφαλίζει ότι οι συμφωνίες δεν είναι θεωρητικές, αλλά ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες στις πραγματικές συνθήκες της αγοράς.

«Η Πολιτεία δεν είναι εδώ για να διχάζει, ούτε για να παίρνει το μέρος της μιας ή της άλλης πλευράς. Είναι εδώ για να ενώνει και να εγγυάται ότι οι συμφωνίες τηρούνται.»

Προοπτικές και πολιτική ευθύνη

Ο κ. Μαντάς σημείωσε ότι το νέο πλαίσιο ανοίγει τον δρόμο για περισσότερες κλαδικές συμφωνίες στο μέλλον, βασισμένες στη διαφάνεια και τη συνεννόηση.

Τέλος, άσκησε κριτική στη στάση της αντιπολίτευσης, επισημαίνοντας ότι η καταψήφιση του νομοσχεδίου ισοδυναμεί με καταψήφιση μιας συμφωνίας που έχει ήδη εγκριθεί από την ίδια την κοινωνία. Κλείνοντας, χαρακτήρισε τη στήριξη της συμφωνίας ως μια πράξη πολιτικής ωριμότητας, που υπηρετεί το γενικό συμφέρον και την κοινωνική συνοχή.