Μπορεί μια φωτογραφία να αφηγηθεί την ιστορία ενός ολόκληρου τόπου; Η Ελένη Αγγελοπούλου, μαθήτρια της Α’ Λυκείου από τη Μεγαλόπολη, αποδεικνύει πως η τέχνη δεν έχει ηλικία. Μέσα από τον φακό της, τα πέτρινα καλντερίμια και οι ομιχλώδεις πύργοι της Αρκαδίας αποκτούν μια νέα, βαθιά συναισθηματική ζωή, αναδεικνύοντας την πολιτιστική κληρονομιά της υπαίθρου μας.

Σε μια εποχή που η εικόνα καταναλώνεται γρήγορα και επιφανειακά, η δουλειά της νεαρής Ελένης Αγγελοπούλου αποτελεί μια φωτεινή εξαίρεση. Η μαθήτρια από τη Μεγαλόπολη στρέφει το ενδιαφέρον της στη Δημητσάνα και τα γύρω χωριά, καταγράφοντας με ωριμότητα και καλλιτεχνική ευαισθησία την ουσία της αρκαδικής γης.

Η ψυχή της παράδοσης στον φακό Δεν πρόκειται απλώς για τουριστικές λήψεις. Η Ελένη καταφέρνει να «φυλακίσει» στις εικόνες της την ατμόσφαιρα του ορεινού τοπίου:

• Η ομίχλη που τυλίγει το ιστορικό ρολόι της Δημητσάνας.

• Η κίνηση του νερού στους παλιούς νερόμυλους.

• Η υγρασία πάνω στην πέτρα και τα στενά σοκάκια που κουβαλούν μνήμες αιώνων.

Η ελπίδα της νέας γενιάς Η προσπάθεια αυτή αναδεικνύεται από την ομάδα «Τα Γεράκια», τονίζοντας τη σημασία της ενασχόλησης των νέων με την τέχνη και τον φυσικό κόσμο. Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό να βλέπουμε μαθητές να αναζητούν έμπνευση στην παράδοση, αποδεικνύοντας ότι η νέα γενιά έχει τη δύναμη να παρατηρεί και να δημιουργεί με ουσία.

Όπως σημειώνει ο Γιάννης Λάσκαρης, η Αρκαδία παραμένει ένας τόπος γεμάτος εικόνες, οι οποίες αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία όταν περνούν μέσα από τη ματιά ενός νέου ανθρώπου.