Χάρης Δούκας στα «Νέα»: «Η Κεντροαριστερά των Κινημάτων – Όταν η κοινωνία παύει να είναι θεατής»

Με ένα βαρυσήμαντο άρθρο στη δημοσιογραφική έκδοση «Τα Νέα Σαββατοκύριακο», ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας θέτει το δίλημμα της ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου, προτείνοντας μια «Κεντροαριστερά των Κινημάτων» που γεννιέται στις γειτονιές της πόλης.

FARENEWS.GR: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μια βαθιά πολιτική και ιδεολογική παρέμβαση πραγματοποιεί ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας «Τα Νέα Σαββατοκύριακο», θέτοντας τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων για το μέλλον του προοδευτικού χώρου στην Ελλάδα.

Με τίτλο «Η Κεντροαριστερά των Κινημάτων», ο κ. Δούκας υποστηρίζει ότι η πραγματική ανασύνθεση δεν πρόκειται να επέλθει μέσα από κομματικές συσκέψεις, κλειστά γραφεία και ψηφοδέλτια, αλλά μέσα από τις ίδιες τις γειτονιές της Αθήνας (Εξάρχεια, Κυψέλη, Ριζάρη, Προσφυγικά Αλεξάνδρας, Γκράβα, Βασιλίσσης Όλγας), όπου οι πολίτες οργανώνονται για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών, της στέγης και του περιβάλλοντος.

Η Αθήνα ως ζωντανό «εργαστήριο» αλλαγής

Ο Δήμαρχος Αθηναίων ξεκαθαρίζει ότι ο Δήμος στέκεται δίπλα σε αυτές τις πρωτοβουλίες «ως αρωγός και συμπαραστάτης, όχι ως κηδεμόνας», υπογραμμίζοντας ότι η πρωτεύουσα μετατρέπεται σταδιακά σε ένα πεδίο δοκιμής για έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο άσκησης της εξουσίας, όπου ο πολίτης είναι πρωταγωνιστής και όχι απλός θεατής.

«Αυτά τα κινήματα δεν περίμεναν την άδεια κανενός πολιτικού επιτελείου για να γεννηθούν. Αναπτύχθηκαν μέσα από πραγματικές ανάγκες: την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου, του πρασίνου, της κατοικίας, των σχολείων, της ποιότητας ζωής», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Το υπαρξιακό δίλημμα της Κεντροαριστεράς

Στο άρθρο του, ο Χάρης Δούκας ασκεί δριμεία κριτική στο παραδοσιακό μοντέλο της Κεντροαριστεράς, επισημαίνοντας ότι το πρόβλημά της είναι πρωτίστως πολιτικό και κοινωνικό και όχι απλώς εκλογικό:

  • Απομάκρυνση από την κοινωνία: Κατηγορεί τη συμβατική πολιτική ότι αντιμετωπίζει τους πολίτες ως «εκλογική πελατεία» και έχει περιορίσει τις φιλοδοξίες της αποκλειστικά στη διακυβέρνηση.

  • Νέα ερωτήματα: Τα κινήματα θέτουν τα ουσιαστικά ζητήματα: Ποιος αποφασίζει για τον δημόσιο χώρο; Γιατί η κατοικία μετατρέπεται σε προνόμιο; Ποιος ωφελείται από την ανάπτυξη;

  • Αυτονομία και Πολιτικό Υποκείμενο: Αναφερόμενος σε διεθνή παραδείγματα (όπως στις ΗΠΑ και τη Σερβία), τονίζει ότι όταν τα αυτόνομα κινήματα συναντώνται με ένα εκφραστικό πολιτικό υποκείμενο, τότε επιτυγχάνονται μεγάλες νίκες.

Η πρόκληση των καιρών: Σύνδεση αγώνων και πολιτικής προοπτικής

Καταλήγοντας, ο Δήμαρχος Αθηναίων επισημαίνει ότι η κοινωνική διαμαρτυρία χωρίς πολιτική προοπτική κινδυνεύει να μείνει αποσπασματική.

Γι’ αυτό, απαιτείται η σύνδεση των τοπικών αγώνων με μεγάλες εθνικές πολιτικές: οι κινητοποιήσεις για τη στέγη να μετατραπούν σε μια νέα στεγαστική πολιτική, οι περιβαλλοντικές διεκδικήσεις σε μια δίκαιη πράσινη μετάβαση, και οι αγώνες για την εργασία σε αναδιανομή του πλούτου και ενίσχυση των συλλογικών δικαιωμάτων.

Λ.Λ.