Οι Δημοκρατικές πολυδιασπασμένες δυνάμεις, είχαν το χρονικό  περιθώριο  να καταλάβουν γιατί ο Μητσοτάκης είχε τέτοια διαφορά από τον «δεύτερο» ακόμη και κάτω από τις αρνητικές για τον λαό συνθήκες που δημιούργησε η εφτάχρονη διακυβέρνησή του!

Ωστόσο, αρκετοί μέσα στο χώρο αυτό, είχαν βγάλει τα «αριστερόμετρα» και «σοσιαλιστόμετρα», για να διεκδικήσουν κατ’αρχήν την… αρχηγία του χώρου και κατά δεύτερον να δικαιολογήσουν  την… διάσπασή τους από την αρχική πολιτική  επιλογή τους.

Και όσο αυτοί… μετρούσαν και ξαναμετρούσαν ο Μητσοτάκης έτριβε τα χέρια του, αδιαφορώντας ακόμη και στις επισημάνσεις των δικών του. Με αρκετή αλαζονεία δεν δίστασε και σε διαγραφές, όπως του Σαμαρά.

Η αποφασιστική κίνηση του Τσίπρα, να καλύψει ενωμένο το χώρο (όπως απαιτεί ο λαός), ανάγκασαν αρκετούς να πετάξουν τα «αριστερόμετρα». Στο ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ με προεξάρχοντα τον Ανδρουλάκη, άλλαξαν στόχο και αντί του… θα κερδίσουμε με μια ψήφο διαφορά, είδαν τον «κίνδυνο» μέσω δημοσκόπησης πως  χάνεται ακόμη και…η δεύτερη θέση!