Τώρα τι σχέση έχουν οι γκαμήλες με τους πολιτικούς που λοιδορούν την… επιστροφή του Τσίπρα στην πολιτική και μάλιστα με κυβερνώσα διάθεση;

Ξέρετε που λέει ο λαός… «η γκαμήλα δεν βλέπει την καμπούρα της, γελά όμως με τις καμπούρες των άλλων»!

Λένε λοιπόν για τον Αλέξη  κάτι… ριμπράντινγκ, για… επανακάμψαντα κλπ.

Για να δούμε:

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έφυγε από την Ελλάδα και την πολιτική όταν έχασε από τον Γεώργιο Παπανδρέου. Ξαναγύρισε όταν ο λαός έδιωξε την χούντα και μάλιστα ως λυτρωτής. Και καλά έκανε, διότι έτσι εδραιώθηκε ξανά η Δημοκρατία.

Ο Μητσοτάκης (πατήρ) αποστάτησε από την Κυβέρνηση Παπανδρέου, (άστο να πάνε τα όσα συνέβησαν) και μετά έκανε κόμμα, εξέλεξε μόνο έναν βουλευτή στα Χανιά (τον εαυτόν) του, έγινε μετά υπουργός του Κ. Καραμανλή και κατάφερε στο τέλος να γίνει αρχηγός της ΝΔ και Πρωθυπουργός.

Ο Ανδρέας, έχασε από τον πολλαπλώς επανακάμψαντα στην πολιτική  Μητσοτάκη (πατήρ) και μετά από τρεις εκλογικές αναμετρήσεις με το «βρόμικο ’89»  και κάτω από συνθήκες βαριάς ασθένειας. Επανήλθε «μισός» λόγω ασθένειας και κυριάρχησε  επί όλων των συκοφαντών του, ξαναφέρνοντας στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ.

Ο Αντώνης Σαμαράς ως υπουργός εξωτερικών διαφώνησε με τον Μητσοτάκη (πατήρ) σε θέματα εξωτερικής πολιτικής (Μακεδονικό), πέταξε 10 χρόνια πολιτικής καριέρας για τα δικά του πιστεύω, έφτιαξε κόμμα και επανήλθε ως υπουργός του Κώστα Καραμανλή. Έγινε αρχηγός της ΝΔ και Πρωθυπουργός.

Η «επιστροφή» Τσίπρα γιατί πειράζει αυτούς που υμνούσαν και… υπηρετούσαν όλες τις παραπάνω … επανακάμψεις;