Οι πλακέτες μένουν, η δροσιά αγνοείται: Στην Καλαμάτα φαίνεται πως έχουμε ανακαλύψει έναν νέο τρόπο αξιοποίησης των δωρεών: τις χρησιμοποιούμε για να βγάζουμε φωτογραφίες τον Σεπτέμβριο και μετά τις αφήνουμε να «ωριμάσουν» στα κουτιά τους μέχρι τον επόμενο Ιούνιο.

Το χρονικό της αδιαφορίας: Η περίπτωση της κ. Έφης Βασιλείου είναι κραυγαλέα. Δώρισε πέντε μονάδες κλιματισμού στο 6ο Γυμνάσιο τον Σεπτέμβριο του 2025. Ο Δήμαρχος παρέστη στην τελετή, οι γονείς την τίμησαν, οι υποσχέσεις για «άμεση εγκατάσταση» έδωσαν και πήραν. Φτάσαμε στον Μάιο του 2026, η σχολική χρονιά τελειώνει, οι καύσωνες προ των πυλών και τα κλιματιστικά παραμένουν… έπιπλα στην αποθήκη.

Δεν είναι οι μόνοι: Το «σύνδρομο του κουτιού» φαίνεται πως είναι κολλητικό. Στο 7ο Δημοτικό άλλη μια δωρεά, σύμφωνα με γονείς, περιμένει από το φθινόπωρο, ενώ οι πληροφορίες λένε πως οι αποθήκες κι άλλων σχολείων είναι γεμάτες από προσφορές πολιτών που ο Δήμος αδυνατεί (ή βαριέται) να συνδέσει στο ρεύμα.

Το παραπολιτικό ερώτημα: Τι είναι πιο δύσκολο τελικά; Να βρεις δωρητές που προσφέρουν από το υστέρημά τους ή να βρεις έναν ηλεκτρολόγο στον Δήμο Καλαμάτας; Μήπως οι δωρητές την επόμενη φορά πρέπει να κάνουν δώρο και τα μεροκάματα της εγκατάστασης για να μην εκτίθενται οι επίσημοι προσκεκλημένοι των εγκαινίων;

Συμπέρασμα: Οι δωρεές είναι για τα παιδιά, όχι για το αρχείο των δελτίων τύπου.