Την ώρα που η πραγματική οικονομία ασφυκτιά, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις μένουν στο περιθώριο και τα νοικοκυριά λυγίζουν από την ακρίβεια και το ενεργειακό κόστος, η κυβέρνηση καταφεύγει σε επικοινωνιακούς ελιγμούς και υποσχέσεις για τη ΔΕΘ.

FARENEWS.GR: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Του Λεωνίδα Λιάππα 

ΑΘΗΝΑ. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αντιστρέψει το βαρύ κλίμα και τη διογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια, η κυβέρνηση καταφεύγει για ακόμη μία φορά στην τακτική των επικοινωνιακών υποσχέσεων ενόψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης ζητά από τους πολίτες «λίγη υπομονή», την ώρα που τα νοικοκυριά βιώνουν καθημερινά ένα ασφυκτικό κύμα ακρίβειας και η πραγματική οικονομία αποδομεί πλήρως το κυβερνητικό αφήγημα περί «ισχυρής ανάπτυξης».

Η μεγάλη απάτη του «Ελλάδα 2.0»: Κονδύλια για τους λίγους, ψίχουλα για τους πολλούς.

Η κυβερνητική ρητορική περί «ιστορικής ευκαιρίας» μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης καταρρέει κάτω από το βάρος των πραγματικών αριθμών. Πέντε χρόνια μετά την έναρξη του προγράμματος «Ελλάδα 2.0», συνολικού ύψους 35,95 δισ. ευρώ, το παραγωγικό μοντέλο της χώρας παραμένει καθηλωμένο.

• Απορρόφηση στα χαρτιά, όχι στην οικονομία: Η κυβέρνηση κομπάζει για εκταμιεύσεις ύψους 24,63 δισ. ευρώ (68,5% του προϋπολογισμού), όμως η μεταφορά χρήματος από τις Βρυξέλλες στα κρατικά ταμεία απέχει παρασάγγας από την πραγματική διοχέτευση στην αγορά. Τα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι η Ελλάδα έχει αξιοποιήσει στην πραγματική οικονομία μόλις το 39,1% του συνολικού πακέτου (έναντι 53,7% του ευρωπαϊκού μέσου όρου) και μόλις το 48,8% στις επιχορηγήσεις (έναντι 63,4% στην ΕΕ).

• Επενδύσεις χωρίς παραγωγικό αποτύπωμα: Από τα 14 δισ. ευρώ που χρησιμοποιήθηκαν, μόλις 4,7 δισ. ευρώ (13,3% του ελληνικού πακέτου έναντι 18,5% στην ΕΕ) κατευθύνθηκαν σε επενδύσεις παγίου κεφαλαίου. Ο παραγωγικός μετασχηματισμός έμεινε στα χαρτιά, ενώ η ανησυχία για το επενδυτικό κενό που θα αφήσει η λήξη του Ταμείου επιβεβαιώνει την έλλειψη βιώσιμου σχεδιασμού.

• Χρηματοδότηση των λίγων και ισχυρών: Η κατανομή των πόρων αποτυπώνει την ταξική και μεροληπτική πολιτική της κυβέρνησης. Τη μερίδα του λέοντος λυμαίνονται μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, ενώ οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις – η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας – αποκλείστηκαν από το βασικό δανειακό σκέλος λόγω των απροσπέλαστων τραπεζικών κριτηρίων.

Με τη διορία της 31ης Αυγούστου 2026 για την επίτευξη των οροσήμων να πιέζει ασφυκτικά και 123 απαιτητικά ορόσημα να εκκρεμούν για το τελευταίο πακέτο των 6,7 δισ. ευρώ, οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι «δεν θα χαθεί ούτε ένα ευρώ» ηχούν ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα.

Επικοινωνιακά πυρά, ελλείψεις στις υποδομές και εφιάλτης στο ενεργειακό

Αδυνατώντας να δώσει ουσιαστικές απαντήσεις, το Μαξίμου καταφεύγει στη συνήθη τακτική της οξύτητας και των επιθέσεων κατά της αντιπολίτευσης. Η προσπάθεια υποτίμησης της παρουσίας του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη ως «απρέπεια» προδίδει τη νευρικότητα της κυβερνητικής παράταξης απέναντι στην κριτική. Καθώς και οι επιλεκτικές μέχρι στιγμής επιθέσεις σε Σαμαρά.

Την ίδια στιγμή:

1. Πολιτική Προστασία στο αποσπασματικό: Η επίκληση της «κλιματικής κρίσης» επιστρατεύεται ξανά ως βολικό άλλοθι για τις τραγικές ελλείψεις του κρατικού μηχανισμού στις πυρκαγιές, με τις καμένες εκτάσεις να ακυρώνουν τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί ετοιμότητας.

2. Υποδομές στην τύχη τους: Η κυβέρνηση συνομολογεί την απουσία σχεδιασμού, μεταθέτοντας την πλήρη υπογειοποίηση των καλωδίων του ΔΕΔΔΗΕ σε «βάθος δεκαετιών», ενώ τα μεγάλα έργα στη Βόρεια Ελλάδα παρουσιάζονται ως επιτεύγματα παρά τις πολυετείς καθυστερήσεις.

3. Ενεργειακός εφιάλτης ενόψει χειμώνα: Με τις ευρωπαϊκές αποθήκες φυσικού αερίου σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα (57%-58%), τη γεωπολιτική αναταραχή στον Κόλπο και τον διεθνή ανταγωνισμό για το LNG να φουντώνει, η κυβέρνηση αφήνει τους πολίτες “απροστάτευτους” απέναντι στις νέες επικείμενες αυξήσεις στο ρεύμα και τη θέρμανση.