Μέχρι να βγει ο Μάης και κάτι από τον Ιούνη, θα έχει στρωθεί ο δρόμος για τις πολιτικές αλλαγές στην Ελλάδα, οι οποίες θα είναι πρωτόγνωρες και εντυπωσιακές για όλους.

Τελειώνει η γνωστή δικομματική παρουσία, όπου δύο κόμματα είχαν εξασφαλίσει το 75-85% των ψηφοφόρων. Τα κόμματα αυτά παρουσίαζαν ένα γενικόλογο «πρόγραμμα» αφού ήξεραν πως κανένας δεν το διάβαζε και πολύ περισσότερο πως και ίδιοι δεν θα το εφάρμοζαν.

Τώρα έρχονται οι «συνθέσεις» κομμάτων για να κυβερνήσουν. Αυτό απαιτεί ο λαός, η κοινωνία! Είναι τα στοιχεία που προκύπτουν από τις ίδιες τις δημοσκοπήσεις.

Αυτό θα αναγκάσει και τα κόμματα να συντάξουν πραγματικά προγράμματα και μελετημένα για το που θα υποχωρήσουν και που θα συμφωνήσουν με τα όσα συνεργαστούν μετά τις εκλογές.

Θα γνωρίζει και ο ψηφοφόρος ποιον ψηφίζει και γιατί, αφού τα συμφέροντά του θα προκύψουν από τις συνεργασίες.

Οι λογικές των «ρουσφετολογικών» επιλογών για κόμματα και βουλευτές  τελειώνουν αφού πλέον είναι αδύνατες οι προσλήψεις  μέσω κομματαρχών και βουλευτικών γραφείων. Ακόμη και το τελευταίο «τέχνασμα» αυτής της κυβέρνησης για προσλήψεις με λογική… συμβούλων (έχουν δεκαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια) δεν ικανοποιούν τον ενδιαφερόμενο. Είναι «ορισμένου» χρόνου με αβέβαιο μέλλον.

Η παρουσία λοιπόν των νέων κομμάτων, Τσίπρα, Καρυστιανού και Σαμαρά καθώς και η (κατά πως φαίνεται) εδραίωση κάποιων μικρών Κωνσταντοπούλου και Βελόπουλου, δεν αφήνουν περιθώρια για αυτοδυναμίες κομμάτων και συγκεκριμένα της ΝΔ, η οποία είχε ως τώρα αυτή τη δυνατότητα.

Η «Απλή Αναλογική» που είχε φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και ο Αλέξης Τσίπρας (και καταργήθηκε από τον Μητσοτάκη ) έρχεται τώρα με απόφαση του λαού παρά τον ισχύοντα εκλογικό νόμο της ενισχυμένης αναλογικής και τα «μπόνους» των βουλευτικών εκλογών που αλλοιώνουν την βούληση της κοινωνίας.

Τα αποτελέσματα αυτά των εκλογών όποτε και αν γίνουν, θα σοβαρέψουν τα κόμματα που έχουν δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης. Φυσικά θα παραμείνουν και κάποια  κόμματα διαμαρτυρίας  αφού αυτό θέλει ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων.