“Άλλο γιατρός, άλλο συνιδρυτής σωματείου!” κάπως έτσι προσπαθεί να μπαλώσει τα ασυμμάζευτα ο Θάνος Πλεύρης, μετά τις αποκαλύψεις για τη σχέση του με τους κατηγορούμενους γιατρούς στην υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη. Μόνο που η πολιτική μνήμη δεν είναι αλακάρτ.

Αρχικά, ο Υπουργός μας διαβεβαίωνε πως η επαφή τους ήταν καθαρά ιατρική και ξεκίνησε το 2016, λόγω μιας σοβαρής περιπέτειας της υγείας του. Όταν όμως το ΠΑΣΟΚ έβγαλε στη σέντρα τα χαρτιά του Πρωτοδικείου από το 2012, όπου εμφανίζεται μαζί τους ως ιδρυτικό μέλος σωματείου, το αφήγημα άλλαξε πίστα: “Ε, και τι άλλαξε αν γνωριζόμασταν από το ’12;” αναρωτήθηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια!

Το θέμα όμως δεν είναι αν το σωματείο λειτούργησε ή έμεινε στα χαρτιά. Το θέμα είναι γιατί ένας Υπουργός επιλέγει να “ξεχάσει” μια κοινή διαδρομή 14 ετών και θυμάται μόνο τις διατροφικές συμβουλές! Όταν το ψέμα γίνεται η πρώτη αντίδραση σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση, η αξιοπιστία της κυβέρνησης δέχεται άλλη μια βαριά “ένεση” καχυποψίας!