Τα σενάρια για το νέο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά έχουν προκαλέσει ομαδικό πολιτικό ίλιγγο στην κυβέρνηση. Χατζηδάκης, Μαρινάκης, Κικίλιας και Λοβέρδος πήραν σβάρνα τα κανάλια, αλλά όσο περισσότερο λένε «δεν μας νοιάζει», τόσο περισσότερο καρφώνουν τον πανικό τους. Ειδικά τώρα, που ο Μεσσήνιος στοχεύει στην  “Αχίλλειο πτέρνα” της κυβερνητικής πολιτικής και άρχισε τα γκολ από τα αποδυτήρια.

Η πολιτική ακτινογραφία σε 5 ερωταπαντήσεις

1. Ποιος είναι ο νέος μεγάλος στόχος του Αντώνη Σαμαρά;

• Το «χτύπημα» στη μεσαία τάξη: Πριν καν πέσουν οι επίσημες υπογραφές για τον νέο φορέα, ο πρώην πρωθυπουργός έβαλε στο στόχαστρο το μεγάλο κοινωνικό και οικονομικό στρώμα των μικρομεσαίων. Κατήγγειλε ανοιχτά ότι τα χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης και τα ευρωπαϊκά κονδύλια «δεν διαχέονται μέχρι κάτω, δεν ακουμπάνε τους μικρομεσαίους και καταλήγουν στους λίγους», χαρακτηρίζοντάς το ως ένα «μεγάλο τράυμα» για τη μεσαία τάξη.

2. Ποιες συγκεκριμένες οικονομικές λύσεις προτείνει και γιατί θεωρούνται «γκολ σε κενή εστία»;

• Η πρόταση: Ο Σαμαράς έριξε στο τραπέζι δύο μέτρα άμεσης εφαρμογής για να δώσει «ανάσα» στην αγορά: μείωση των φορολογικών συντελεστών για τους μικρομεσαίους και πλήρη κατάργηση της προκαταβολής φόρου.

• Η κυβερνητική τρύπα: Θεωρείται αυτογκόλ  γιατί η ΝΔ, αν και κλείνει επτά χρόνια στο τιμόνι, ακόμη το… σκέφτεται.  Πρακτικά, μια μικρή εταιρεία για κάθε 100 ευρώ κερδών επιβαρύνεται με 39,6% πριν τη διανομή μερίσματος και 43,5% μετά! Αν η κυβέρνηση τρέξει τώρα να συμμαζέψει το θέμα, θα φανεί ότι απλώς σύρεται από τον Σαμαρά.

3. Τι απαντά επίσημα το κυβερνητικό στρατόπεδο;

• Η γραμμή της υποβάθμισης: «Όλα γίνονται από προσωπική πικρία», λένε στο Μαξίμου, με τον Γιάννη Λοβέρδο να το επαναλαμβάνει στις πρωινές εκπομπές. Ο Κωστής Χατζηδάκης πέταξε το καρφί του λέγοντας ότι ένα νέο κόμμα θα κάνει «μια μικρή ζημιά στη ΝΔ, αλλά μεγαλύτερη ζημιά στον ίδιο». Ο Παύλος Μαρινάκης δήλωσε ότι οι θέσεις Σαμαρά «δεν απευθύνονται στον κόσμο της ΝΔ» και ενοχλήθηκε σφόδρα από την ατάκα για «πολιτικούς της μαρκίζας» (που εξίσωσε Μητσοτάκη-Τσίπρα). Τέλος, ο Βασίλης Κικίλιας απάντησε για τα εθνικά, τονίζοντας ότι «η εξωτερική πολιτική δεν γίνεται στα πάνελ» και ότι η κυβέρνηση θα διαπραγματεύεται «μέχρι να γυρίσει ο ήλιος ανάποδα» χωρίς βήμα πίσω.

4. Αφού είναι απλώς ένας «πικραμένος», γιατί ασχολούνται όλοι μαζί του;

• Ο κρυφός φόβος: Γιατί πολύ απλά ξέρουν ότι ο Σαμαράς δεν μιλάει στο κενό. Αν οι δηλώσεις του δεν συγκινούσαν κανέναν, το Μαξίμου θα τον προσπερνούσε με μια ξερή ανακοίνωση. Το γεγονός ότι κορυφαίοι υπουργοί τρέχουν στα κανάλια για να προλάβουν το κακό αποδεικνύει ότι τα φυλλοκάρδια τους τρέμουν.

5. Πού μπορεί να προκαλέσει τη μεγαλύτερη ζημιά στη Νέα Δημοκρατία;

• Στη λαβωμένη βάση: Ο Μεσσήνιος έχει τεράστια απήχηση σε ένα μεγάλο, σιωπηλό κομμάτι της παραδοσιακής δεξιάς βάσης. Είναι οι ψηφοφόροι που τα τελευταία χρόνια τραυματίστηκαν βαθιά από την ξεκάθαρα αλαζονική συμπεριφορά της ηγετικής ομάδας, νιώθουν ιδεολογικά παραγκωνισμένοι από τους «μουσαφιραίους» του εκσυγχρονιστικού Κέντρου και είναι ενοχλημένοι από το ύφος της εξουσίας. Αν το φιτίλι στη «δεξιά πολυκατοικία» ανάψει για τα καλά, το Επιτελικό Κράτος θα ψάχνει την αυτοδυναμία με το κιάλι.

Μεταξύ μας τώρα: Όταν η επίσημη γραμμή υποβαθμίζει το θέμα ως «προσωπική πικρία», αλλά την ίδια ώρα όλο το υπουργικό συμβούλιο ιδρώνει στις καρέκλες των στούντιο… Τελικά ο Σαμαράς χτυπάει ακριβώς εκεί που πονάει η κυβέρνηση, δηλαδή τη μεσαία τάξη, αυτή που είχε αναδείξει τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό.