Γράφει ο Γιάννης  Λάσκαρης Η πόλη της Μεσσήνης «αδειάζει» και τα περίχωρα και όλα τα χωριά εγκαταλείπονται με ρυθμό που σύντομα θα επιταχυνθεί έντονα.. Το δημογραφικό αποτελεί ένα θέμα που η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να το αντιμετωπίσει με τη συμβολή της διαβούλευσης και εδώ δεν χωράει λεονταρισμοί εγωισμοί , αλαζονεία και αδιαφορία. Παράλληλα οι πολίτες πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες αλλά και τις ευθύνες που τους αναλογούν. Ας ξεκινήσουμε με την αλλαγή της καθημερινότητας με τους δημόσιους χώρους και την αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής. Αν δεν γίνουν φιλόξενες οι γειτονιές και οι πλατείες της πόλης αν δεν δοθούν κίνητρα να κατοικήσει κάποιος σε μια «φιλική» πόλη οι νέοι θα σκορπίσουν. Παράλληλα θα πρέπει να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την πολεοδομική ανάταση της Μεσσήνης κυρίως μέσα από υποχρεωτικές διανοίξεις οδών και αλλαγή φιλοσοφίας στον τομέα της καθαριότητας όπου θα πρέπει να υλοποιηθούν τακτικές ελαχιστοποίησης του παραγομένου όγκου μέσα από τρόπους ανακύκλωσης και κομποστοποίησης που μπορεί κάλλιστα η συγκεκριμένη να εφαρμοστεί με επιτυχία στα χωριά μας. Αν δεν γίνει ελκυστικός ο Δήμος Μεσσήνης και ιδιαίτερα η πόλη μέσα από ποιοτικές δράσεις και πέρα των συνηθισμένων εκδηλώσεων το μέλλον είναι δυσοίωνο και η οικονομική καταστροφή των πολιτών δεδομένη. Διανύουμε την πλέον ανησυχητική περίοδο για το μέλλον της Μεσσήνης ως μητρόπολη Δήμου και αν δεν υπάρξει αλλαγή νοοτροπίας και διάθεση για καινοτομίες και ριζικές αλλαγές απλά βουλιάξαμε στο έρεβος της μιζέριας και της υποβάθμισης που ήδη έχουν υφάνει τον ιστό τους στην καθημερινότητα μας. Οι λύσεις είναι ενεργοποίηση της κοινωνίας των πολιτών διαβούλευση, ομάδες νέων ανθρώπων που θα έχουν ρόλο συμμετοχικό στις αποφάσεις της τοπικής αυτοδιοικησης και καθημερινός «διάλογος» με τα προβλήματα και κοινή στρατηγική για τα ζητήματα που δυσχεραίνουν τους αγρότες και τους επιχειρηματίες…