Μια μεγάλη τουριστική επένδυση ισραηλινών συμφερόντων πλησιάζει στην περιοχή του Κορδία. Το project υπόσχεται αναβάθμιση, όμως ο δημοτικός σύμβουλος Βασίλης Κανάκης («Καλαμάτα Μετά») χτυπά «καμπανάκι». Ο πολιτικός μηχανικός αναλύει τα δεδομένα και ζητά καθαρές απαντήσεις. Οι επενδύσεις φέρνουν χρήμα, αλλά η πόλη δεν πρέπει να δώσει «λευκή επιταγή».

Πού ήταν ο Δήμος στη διαβούλευση;

Το πρώτο ερώτημα αφορά τη στάση της Δημοτικής Αρχής. Η επίσημη διαβούλευση με το Υπουργείο Ανάπτυξης ολοκληρώθηκε στις 21 Μαρτίου. Ωστόσο, ο Δήμος Καλαμάτας φαίνεται πως δεν συμμετείχε. Ο κ. Κανάκης αναρωτιέται γιατί η πόλη δεν κατέθεσε τις απόψεις της για ένα τόσο κρίσιμο έργο. Η ενημέρωση των πολιτών παραμένει ελλιπής.

Δόμηση με «παρεκκλίσεις» και ερωτηματικά

Η περιοχή του Κορδία βρίσκεται εκτός σχεδίου πόλεως. Ένα project τέτοιου μεγέθους απαιτεί ειδικούς όρους δόμησης. Ο Βασίλης Κανάκης βάζει στο τραπέζι τα τεχνικά ζητήματα:

• Τι ύψος θα έχουν τα κτίρια;

• Πόσο χώρο θα καλύψουν τα μπετόν;

• Ποιος θα πληρώσει για τους δρόμους και τα δίκτυα ομβρίων που λείπουν;

Οι υποδομές της περιοχής είναι ήδη αδύναμες. Μια νέα, τεράστια εγκατάσταση θα τις επιβαρύνει ακόμη περισσότερο.

Θα βλέπουμε την παραλία με το… κιάλι;

Το πιο ευαίσθητο σημείο είναι ο αιγιαλός. Η πρόταση μιλά για «παραχώρηση παραλίας». Στην πράξη, αυτό γεννά τον φόβο της ιδιωτικοποίησης. Θα μπορούν οι Καλαματιανοί να απολαμβάνουν ελεύθερα το μπάνιο τους; Ή μήπως η παραλία θα ανήκει αποκλειστικά στους ενοίκους της επένδυσης; Ο κ. Κανάκης ζητά από τον Δήμο να εγγυηθεί τον δημόσιο χαρακτήρα της ακτής.

Επένδυση με σεβασμό στον χαρακτήρα της πόλης

Κανείς δεν λέει «όχι» στην ανάπτυξη. Το Costa Navarino έδειξε τον δρόμο για τη Δυτική Μεσσηνία. Όμως, κάθε νέα κίνηση πρέπει να ταιριάζει στο ύφος της Καλαμάτας. Η τοπική κοινωνία πρέπει να έχει λόγο μέσω του Δημοτικού Συμβουλίου. Η επένδυση οφείλει να αναβαθμίζει τη ζωή των κατοίκων, όχι να την περιορίζει.

Αναλυτικά η παρέμβαση του κ. Κανάκη:

Σημεία προσοχής για το πιθανό επενδυτικό project εταιρείας Ισραηλινών συμφερόντων στην περιοχή του Κορδία.

Οι τουριστικές ιδιωτικές επενδύσεις είναι πάντοτε θεμιτές και συνήθως αναβαθμίζουν το οικονομικό αποτύπωμα μιας περιοχής. Η περίπτωση του Costa Navarino άλλωστε αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα καθώς, αδιαμφισβήτητα, λειτούργησε και λειτουργεί σαν βασικός αναπτυξιακός πυλώνας της Δυτικης Μεσσηνίας.

Ωστόσο στην περίπτωση του συγκεκριμένου project γεννούνται ορισμένα ερωτήματα.

Αρχικά ο Δήμος Καλαμάτας, εξ όσων γνωρίζω, δεν συμμετείχε στην διαβούλευση με τους επενδυτές και το υπουργείο ανάπτυξης που ολοκληρώθηκε την 21η Μαρτίου. Δεν έκρινε η Δημοτική Αρχή ότι πρέπει να ενημερωθεί και να καταθέσει τις απόψεις της;

Ένα τόσο μεγάλο project σε μια εκτός σχεδίου πόλεως περιοχή αυτομάτως σημαίνει θέσπιση ειδικών όρων δόμησης, κατά παρέκκλιση της πολεοδομικης νομοθεσίας. Ποιοι θα είναι αυτοί; Ποιος θα είναι ο συντελεστής δόμησης και κάλυψης; Ποιο το επιτρεπόμενο ύψος;

Η εκμετάλλευση της παραλίας θα έχει χαρακτήρα ιδιωτικής χρήσης; Θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά από τους ιδιοκτήτες; Και αν ναι αποτελεί το παραπάνω κάτι που πρέπει να αποδεχτεί ο δήμος μας; Πως μεταφράζεται επί της ουσίας η πρόταση “παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας”;

Η εγγύτητα με τον αστικό ιστό πόσο και με ποιον τρόπο θα επηρεάσει την γύρω περιοχή δεδομένου ότι οι υποδομές όπως δρόμοι, δίκτυα ομβρίων κλπ είναι ελλιπείς;

Με ποιον τρόπο και μορφή η επένδυση θα ενταχθεί στο ύφος και στον χαρακτήρα της περιοχής μας;

Η Δημοτική Αρχή θα πρέπει να εξετάσει, έστω με την ελάχιστη υπευθυνότητα και σοβαρότητα που διαθέτει, όλες τις παραμέτρους και να συμμετέχει ενεργά στην διαμόρφωση της τελικής πρότασης. Μια επένδυση, όσο μεγάλη και αν είναι, δεν μεταφράζεται σε λευκή επιταγή. Η τοπική κοινωνία, μέσω των εκπροσώπων της στο Δημοτικό και Περιφερειακό συμβούλιο, πρέπει να έχει συγκεκριμένη άποψη επί του θέματος ώστε να επιτευχθεί το βέλτιστο αποτέλεσμα για την περιοχή μας.