Με μια ομιλία-μανιφέστο που συνέδεσε τους ιστορικούς αγώνες της εργατιάς με τη σημερινή σκληρή πραγματικότητα, ο Πρόεδρος του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Μεσσηνίας, Δημήτρης Φαββατάς, έδωσε το σύνθημα της διεκδίκησης κατά την απεργιακή συγκέντρωση της 1ης Μαΐου στην κεντρική πλατεία της Καλαμάτας.

ΚΑΛΑΜΑΤΑ – Απευθυνόμενος σε εργαζόμενους του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, ο κ. Φαββατάς υπογράμμισε πως η σημερινή ημέρα δεν είναι απλώς μια επέτειος, αλλά μια ζωντανή υπενθύμιση των αγώνων που δόθηκαν για το 8ωρο, την κοινωνική ασφάλιση και το δικαίωμα στην απεργία.

Η ιστορική παρακαταθήκη και η Μεσσηνία

Ο Πρόεδρος του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ έκανε ιδιαίτερη μνεία στους λιμενεργάτες της Καλαμάτας του 1934 και στους 200 της Καισαριανής, σημειώνοντας με περηφάνεια πως ανάμεσα στους εκτελεσθέντες της 1ης Μαΐου 1944 υπήρχαν πολλοί Μεσσήνιοι συντοπίτες μας. «Στάθηκαν όρθιοι με ακλόνητη πίστη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Εργασιακός Μεσαίωνας και Πολιτική Σήψη»

Στην ομιλία του, ο Δημήτρης Φαββατάς άσκησε δριμεία κριτική στην παρούσα κατάσταση, κάνοντας λόγο για:

• Καταστρατήγηση κεκτημένων: Το 8ωρο πλήττεται, η συνδικαλιστική δράση ποινικοποιείται και οι Συλλογικές Συμβάσεις παραμένουν «κενό γράμμα».

• Θεσμική κρίση: Αναφέρθηκε στο «ατιμώρητο έγκλημα των Τεμπών», καθώς και στα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ, κάνοντας λόγο για βαθιά πολιτική σήψη.

«Κανένας μόνος του»

Το κάλεσμα του κ. Φαββατά ήταν σαφές: Ενότητα και Οργάνωση. «Δεν έχουμε την πολυτέλεια να σιωπήσουμε. Δυναμώνουμε τα συνδικάτα μας και κρατάμε τη σημαία των διεκδικήσεων ψηλά μέχρι την τελική δικαίωση. Κανένας μόνος του απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία», κατέληξε, καταχειροκροτούμενος από τους συγκεντρωμένους.

Αναλυτικά η ομιλία:

Συνάδελφοι, εργαζόμενοι του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, αυτοαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι, αγρότες, άνεργοι!

Σήμερα είναι η δική μας ημέρα, είναι η μέρα της εργατικής τάξης, η μέρα που τιμάμε όλους τους εργαζόμενους που έπεσαν νεκροί διεκδικώντας αυτά που για εμάς είναι αυτονόητα.

Από τους απεργούς του 1886 στους λιμενεργάτες της Καλαμάτας το 1934 και τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης το 1936 ο κόσμος της εργατιάς έχει πληρώσει με το αίμα του τους αγώνες για το 8ωρο, η κοινωνική ασφάλιση, το δικαίωμα στην απεργία, τις αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.

Και στο όνομα αυτών τιμάμε κάθε ανώνυμο εργαζόμενο που έχασε τη ζωή του ή τραυματίστηκε εν ώρα εργασίας, κάθε αγωνιστή που έπεσε για το δίκαιο των εργαζομένων.

Όμως για εμάς τους Έλληνες η Πρωτομαγιά φέρει μια ιδιαίτερη, βαθιά χαραγμένη πληγή αλλά και μια ανείπωτη περηφάνεια. Με τις φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής, μεταξύ των οποίων έχουν αναγνωριστεί πολλοί συντοπίτες μας, η ιστορία μίλησε ξανά.

Μας μίλησε για το θάρρος, την περηφάνεια και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων εκείνων που κοίταξαν το θάνατο κατάματα και δε δείλιασαν. Μπροστά το εκτελεστικό απόσπασμα στάθηκαν όρθιοι, αγέρωχοι με μια ακλόνητη πίστη για μια κοινωνία δίκαιη, αλληλέγγυη χωρίς την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο.

Σήμερα 140 χρόνια από τους νεκρούς του Σικάγο και 82 από τη μαύρη Πρωτομαγιά του 1944 το πρώτα εκείνα συνθήματα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ.

Η συνδικαλιστική δράση στοχοποιείται και ποινικοποιείται, το 8ωρο καταστρατηγείται, οι ελαστικές μορφές εργασίες κρατούν όμηρους χιλιάδες εργαζόμενους και οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας είναι κενό γράμμα.

Η σημερινή Πρωτομαγιά όμως δεν μας βρίσκει αντιμέτωπους μόνο με τον εργασιακό Μεσαίωνα αλλά με μια βαθιά κρίση των θεσμών και της ίδιας της δημοκρατίας.

Το έγκλημα των Τεμπών που ακόμα παραμένει ατιμώρητο με μια δίκη παρωδία και τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών μαρτυρούν μια βαθιά πολιτική σήψη και ανοιχτή πληγή για το κράτος δικαίου.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση εμείς οι άνθρωποι της εργασίας και του μόχθου δεν έχουμε την πολυτέλεια να σιωπήσουμε.

Αντίθετα, πιστοί στην παρακαταθήκη τους οφείλουμε μαζικά και ενωτικά να συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι την τελική μας δικαίωση. Η δύναμή μας βρίσκεται στην ενότητα και την οργάνωση.

Κανένας μόνος του απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Δυναμώνουμε τα συνδικάτα μας, πυκνώνουμε τις γραμμές του αγώνα.Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά κρατώντας τη σημαία των διεκδικήσεων ψηλά. Συνεχίζουμε μέχρι τη νίκη.

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ – ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ