Δημ. Φαββατάς: «Πολιτική υποκρισία και επιλεκτική ευαισθησία – Λαλίστατοι κατά του Τσίπρα, σιωπή για τον Μητσοτάκη»

Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο δημοτικός σύμβουλος Καλαμάτας Δημήτρης Φαββατάς εξαπολύει βέλη κατά τοπικών πολιτευτών του ΠΑΣΟΚ, καταγγέλλοντας επιλεκτική κριτική εναντίον του Αλέξη Τσίπρα και «εκκωφαντική σιωπή» για την κυβερνητική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας.

FARENEWS.GR: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή και παρεμβατική τοποθέτηση προέβη ο δημοτικός σύμβουλος Καλαμάτας Δημήτρης Φαββατάς, με αφορμή τις πρόσφατες αντιδράσεις και επιθέσεις στελεχών και πολιτευτών του ΠΑΣΟΚ στη Μεσσηνία έναντι του Αλέξη Τσίπρα με την ευκαιρία της επίσκεψής του στην Καλαμάτα.

«Λαλίστατοι κατά του Τσίπρα, απόλυτη σιωπή για τον Μητσοτάκη»

Στην ανάρτησή του, ο κ. Φαββατάς κάνει λόγο για «πολιτική υποκρισία και επιλεκτική ευαισθησία», επισημαίνοντας την αντίθεση ανάμεσα στη σφοδρότητα των επιθέσεων κατά του πρώην πρωθυπουργού και στην «εκκωφαντική σιωπή» που τηρούν τα ίδια πρόσωπα απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τα πεπραγμένα της κυβέρνησης.

«Μήπως κάποιοι πιστεύουν ότι, χτίζοντας την προσωπική τους προβολή πάνω στις επιθέσεις εναντίον του Αλέξη Τσίπρα, θα κερδίσουν πολιτικούς πόντους και θα εξασφαλίσουν μια θέση στα ψηφοδέλτια ή στα βουλευτικά έδρανα;», διερωτάται χαρακτηριστικά, θέτοντας το ερώτημα γιατί η ίδια μαχητικότητα δεν εκδηλώνεται απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.

Η αυτοδιοικητική συμπόρευση και η «μνήμη» της κοινωνίας

Ο δημοτικός σύμβουλος Καλαμάτας υπενθυμίζει ότι η στάση αυτή δεν προκύπτει από το πουθενά, παραπέμποντας στις αυτοδιοικητικές εκλογές, όπου —όπως σημειώνει— τα ίδια πρόσωπα είχαν επιλέξει να συμπορευτούν και να στηρίξουν υποψηφίους με επίσημη ή πολιτική στήριξη από τη δεξιά παράταξη.

Εκφράζοντας την προσωπική του απογοήτεθνη, δεδομένου ότι στο παρελθόν συμπορεύτηκαν στους ίδιους κοινούς αγώνες για τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη, ο κ. Φαββατάς υπογραμμίζει:

  • Τη σημασία ιστορικών σταθμών για την προοδευτική παράταξη, όπως η αλλαγή του 1981 με τον Ανδρέα Παπανδρέου και η ανάληψη της διακυβέρνησης το 2015 από τον Αλέξη Τσίπρα.

  • Το γεγονός ότι η πολιτική δεν αποτελεί πεδίο προσωπικών φιλοδοξιών ή διαγωνισμό επιθέσεων, αλλά απαιτεί θέσεις, συνέπεια και καθαρές απαντήσεις.

  • Τη διαπίστωση ότι «η κοινωνία έχει μνήμη, κρίνει και συγκρίνει», τονίζοντας πως η πολιτική συνέπεια δεν είναι επιλεκτική και η δημοκρατική ευαισθησία δεν λειτουργεί κατά παραγγελία.

Αναλυτικά η ανάρτηση:

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ!
ΛΑΛΙΣΤΑΤΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ, ΑΛΛΑ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΙΩΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ!
Ντροπή και αγανάκτηση προκαλεί η στάση ορισμένων πολιτευτών του ΠΑΣΟΚ στη Μεσσηνία, οι οποίοι, με αφορμή την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην Καλαμάτα, βρήκαν την ευκαιρία να εξαπολύσουν επιθέσεις, χρησιμοποιώντας ακόμη και απαράδεκτους προσωπικούς χαρακτηρισμούς.
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό! Για τον Αλέξη Τσίπρα έχουν πάντα κάτι να πουν.
Για τη Νέα Δημοκρατία, τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τα πεπραγμένα της κυβέρνησης, όμως, επικρατεί μια εκκωφαντική σιωπή.
Αναρωτιέμαι: αυτή είναι η πολιτική αντιπολίτευση που θέλουν να εκφράσουν;
Μήπως κάποιοι πιστεύουν ότι, χτίζοντας την προσωπική τους προβολή πάνω στις επιθέσεις εναντίον του Αλέξη Τσίπρα, θα κερδίσουν πολιτικούς πόντους και θα εξασφαλίσουν μια θέση στα ψηφοδέλτια ή στα βουλευτικά έδρανα;
Αν αυτός είναι ο πολιτικός τους σχεδιασμός, τότε οφείλουν να εξηγήσουν γιατί η ίδια μαχητικότητα δεν εμφανίζεται όταν πρόκειται για την κυβερνητική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας.
Βέβαια, η στάση αυτών των ανθρώπων δεν μου προκαλεί και τόσο μεγάλη έκπληξη.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές είχαν ήδη δείξει τις πολιτικές τους επιλογές, συμπορευόμενοι και στηρίζοντας υποψηφίους που είχαν την επίσημη ή πολιτική στήριξη της δεξιάς παράταξης.
Επομένως, η σημερινή επιλεκτική τους ευαισθησία δεν εμφανίζεται από το πουθενά.
Υπάρχει μια πολιτική διαδρομή που αξίζει να θυμόμαστε.
Και λυπάμαι πραγματικά.
Με αρκετούς από αυτούς τους ανθρώπους συμπορευτήκαμε για χρόνια στο ίδιο κόμμα.
Δώσαμε κοινούς αγώνες για τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την πρόοδο.
Γι’ αυτό και η σημερινή τους στάση προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση.
Δεν ξεχνώ ότι το 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου εξέφρασε μια μεγάλη κοινωνική και πολιτική αλλαγή.
Δεν ξεχνώ ούτε το 2015, όταν ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας με την εντολή ενός μεγάλου μέρους της προοδευτικής κοινωνίας.
Η πολιτική δεν είναι προσωπικές φιλοδοξίες ούτε διαγωνισμός επιθέσεων εναντίον πολιτικών αντιπάλων.
Είναι θέσεις, συνέπεια, αγώνες και καθαρές απαντήσεις απέναντι στην κοινωνία.
Οι προοδευτικοί πολίτες δεν έχουν ανάγκη από πολιτευτές που θυμούνται την αντιπολίτευση μόνο όταν πρόκειται να επιτεθούν στον Αλέξη Τσίπρα, αλλά ξεχνούν να αρθρώσουν λέξη για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Η κοινωνία έχει μνήμη, κρίνει και συγκρίνει.
Και κανείς δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένη την εμπιστοσύνη της.
Η πολιτική συνέπεια δεν είναι επιλεκτική.
Η δημοκρατική ευαισθησία δεν λειτουργεί κατά παραγγελία.
Και η προοδευτική παράταξη δεν μπορεί να γίνει όχημα προσωπικών φιλοδοξιών!