Σε μια σκληρή παρέμβαση για την απένταξη του Μιναγιώτικου φράγματος από το Ταμείο Ανάκαμψης προχώρησαν ο Περιφερειακός Σύμβουλος Πελοποννήσου, Γιάννης Κελλάρης, και ο Δημοτικός Σύμβουλος Πύλου-Νέστορος, Θανάσης Ραδιώτης. Τα στελέχη της Λαϊκής Συσπείρωσης αποδομούν το κυβερνητικό αφήγημα, τονίζοντας πως η αιτία της εμπλοκής δεν είναι οι «τεχνικές καθυστερήσεις», αλλά η ίδια η φύση των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ).
Σύμφωνα με τη Λαϊκή Συσπείρωση, η κυβέρνηση της ΝΔ φέρει τεράστιες ευθύνες για το γεγονός ότι ένα έργο ζωτικής σημασίας μένει μετέωρο. Όπως επισημαίνουν, οι παλινωδίες με τη μεταφορά της χρηματοδότησης στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων δεν αναιρούν την ουσία: το νερό μετατρέπεται σε πανάκριβο εμπόρευμα.
«Όλα για την κερδοφορία των ομίλων»
Το κεντρικό επιχείρημα της παρέμβασης εστιάζει στον ρόλο των κατασκευαστικών ομίλων:
-
Κριτήριο το Κέρδος: Τα μεγάλα έργα ΣΔΙΤ δεν γίνονται για τις κοινωνικές ανάγκες, αλλά για την εξασφάλιση της κερδοφορίας των εταιρειών. Αν τα κέρδη δεν είναι διασφαλισμένα, το έργο μπορεί να «χαθεί».
-
Λειψυδρία και «Ατομική Ευθύνη»: Καταγγέλλεται ότι η έλλειψη υποδομών αξιοποιείται για να φορτωθούν οι ευθύνες στον λαό μέσω της προπαγάνδας περί «συνετής κατανάλωσης», την ώρα που το νερό ακριβαίνει.
-
Το δίλημμα: «Αν δεν κερδίζει κάποιος όμιλος από την ανάγκη του αγρότη για νερό, ο αγρότης δεν θα ποτίσει!», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι κ.κ. Κελλάρης και Ραδιώτης.
Τι διεκδικούν οι δυνάμεις της Λαϊκής Συσπείρωσης
Η παρέμβαση καταλήγει σε συγκεκριμένα αιτήματα που έρχονται σε σύγκρουση με την παρούσα πολιτική:
-
Δημόσιος Φορέας Υδάτων: Δημιουργία ενιαίου, αποκλειστικά δημόσιου φορέα διαχείρισης, μακριά από τη λογική του κέρδους.
-
Όχι στα ΣΔΙΤ: Άμεση χρηματοδότηση του Μιναγιώτικου φράγματος από τον κρατικό προϋπολογισμό, χωρίς συμβάσεις παραχώρησης και ιδιώτες.
-
Κατάργηση της Εμπορευματοποίησης: Κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου της ΕΕ που μετατρέπει το νερό σε εμπόρευμα.
-
Ολοκληρωμένη Διαχείριση: Σχεδιασμός για όλη τη λεκάνη απορροής Παμίσου – Νέδοντα – Νέδας με αποκλειστική κρατική ευθύνη.
Για τη Λαϊκή Συσπείρωση, ο «άλλος δρόμος ανάπτυξης» είναι η μόνη διέξοδος για να σταματήσει το ξεκλήρισμα των αγροτών και να διασφαλιστεί η αρδευτική επάρκεια της Μεσσηνίας.
