Ωστόσο θα πρέπει να επισημανθεί και ο ρόλος των βουλευτών σε έναν Νομό.

Η ΝΔ εξέλεξε τέσσερις(4) βουλευτές στη Μεσσηνία από τους πέντε (5).

Ειδικότερα.

Δημιουργείται ένα πρόβλημα για την κατασκευή του έργου το οποίο απεντάσσεται από το πρόγραμμα του ταμείου Ανάπτυξης και Ανθεκτικότητας, όπου θα το χρηματοδοτούσε εξ ολοκλήρου η Ευρωπαϊκή Ένωση και αφορά τους Μεσσήνιους αγρότες που καλλιεργούν τουλάχιστο 40.000 στρέμματα.

Ένας εκ των βουλευτών, βγαίνει πρώτος (για να προλάβει τους άλλους), ο Π. Μαντάς και  ανακοινώνει με… χαρά(!) πως το έργο θα γίνει αλλά με χρήματα του ελληνικού λαού και με ιδιώτη μέσω του συστήματος ΣΔΙΤ. Δηλαδή το μισό έργο θα το πληρώσουν οι φορολογούμενοι και το άλλο μισό ο ιδιώτης, ο οποίος δεν το θέλει για να… προσφέρει (για τη φουκαριάρα τη μάννα μου, όπως λέει ο λαός), άλλα για να … κερδίσει (να κονομήσει).

Δηλαδή θα πληρώνεται για όσα χρόνια το συμφωνήσει από τους αγρότες οι οποίοι θα κάνουν χρήση του νερού! Ιδιωτικοποίηση του νερού πέραν κάθε αμφιβολίας!

Και όλα αυτά μετά από καμία δεκαριά χρόνια, αν πάνε όλα «καλά».

Έρχεται όμως, ο άλλος βουλευτής της ΝΔ στη Μεσσηνία, ο Μιλτιάδης Χρυσομάλλης και όχι μόνο καταγγέλλει την ολιγωρία της κυβέρνησης και την απένταξη του έργου από τους ευρωπαϊκούς πόρους, αλλά ζητά και εξηγήσεις για την καθυστέρηση και τα κοινωνικά προβλήματα και κυρίως για τις οικονομικές επιπτώσεις. Επιπτώσεις και για τον κρατικό προϋπολογισμό και για το κόστος των αγροτών της Μεσσηνίας.

Έχουμε όμως και δύο ακόμη βουλευτές στη Μεσσηνία. Του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και του (μη μου τους κύκλους τάρατε) υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη  Γιάννη Λαμπρόπουλου, οι οποίοι έχουν άλλα ενδιαφέροντα.

Ο πρώτος ετοιμάζει δικό του κόμμα αφού ο Μητσοτάκης τον διέγραψε λόγω μη… υπακοής στις εντολές του και χειροκροτητή των αποφάσεών του, ο δεύτερος απλά δεν «εμπλέκεται» σε ό,τι αφορά την Μεσσηνία και δεν θέλει στεναχωρήσει τον… αρχηγό!

Έρχεται λοιπόν ο Μεσσήνιος ψηφοφόρος να αποφασίσει και να αναρωτηθεί.

Ποιος ενδιαφέρεται για μένα;

Αλήθεια, η σύγχρονη βουλευτική νοοτροπία σε τι στάδιο ωριμότητας βρίσκεται;

Στην εποχή της επιλογής βουλευτή βάση του ρουσφετιού που απόλαυσε ο πατέρας, ο παππούς ή κάποιος στενός συγγενής; Μήπως στο βουλευτικό «ενδιαφέρον» τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ με τις απροσδιόριστες οικονομικές απολαβές προς κάθε… κατεύθυνση; Μήπως στην πατροπαράδοτη επιλογή βουλευτή δίχως προβληματισμό για αναγνώριση των προσωπικών ικανοτήτων του κάθε ψηφοφόρου;

Μπορεί από τα παραπάνω να εξάγεται το συμπέρασμα πως ο Μίλτος  Χρυσομάλλης έπραξε κατά συνείδηση όπως ορίζει το Σύνταγμα, αλλά πρέπει να το παραδεχθούμε πως έχει απόλυτο δίκιο!

Αν τώρα ο Χρυσομάλλης τυγχάνει να είναι και προσωπικός φίλος του Αντώνη Σαμαρά και ενδεχομένως να επιχειρηθεί κάποιου είδους σύνδεση με τις πολιτικές προεκτάσεις των ημερών, είναι άλλο θέμα. Εξάλλου και ο Π. Μαντάς ως «παιδί» του Σαμαρά έγινε γνωστός και στη συνέχεια βουλευτής.

Το θέμα είναι ποιος ενδιαφέρεται για τους Μεσσήνιους και ποιος για να είναι… αρεστός στο κόμμα!