Το φλέγον ζήτημα της αιφνιδιαστικής και δραστικής περικοπής της καταληκτικής ημερομηνίας του προγράμματος «Σπίτι μου ΙΙ» φέρνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Γιάννης Μανιάτης. Ο Αντιπρόεδρος της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών και επικεφαλής των ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ, με ερώτησή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καταγγέλλει την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να «κόψει» το πρόγραμμα δύο μήνες νωρίτερα από το προβλεπόμενο.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: FARENEWS.GR

Η κυβερνητική απόφαση ορίζει ως νέα ημερομηνία λήξης για τη συμβασιοποίηση των δανείων τη 2α Ιουνίου αντί της 31ης Αυγούστου, γεγονός που προκαλεί αναστάτωση σε χιλιάδες ενδιαφερόμενους. Όπως επισημαίνει ο κ. Μανιάτης, η κίνηση αυτή στερείται ουσιαστικής αιτιολόγησης, καθώς παραμένουν αδιάθετοι πόροι άνω των 380 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Οικονομική ζημία για χιλιάδες πολίτες

Στην ερώτησή του, ο Γιάννης Μανιάτης υπογραμμίζει τις σοβαρές συνέπειες για τους πολίτες που έχουν ήδη επενδύσει σημαντικά ποσά και χρόνο. Πολλοί δανειολήπτες βρίσκονται στη μέση χρονοβόρων διαδικασιών (τεχνικοί και νομικοί έλεγχοι, τακτοποιήσεις αυθαιρεσιών, έκδοση πιστοποιητικών), έχοντας ήδη καταβάλει προκαταβολές. Η πρόωρη διακοπή του προγράμματος τους αφήνει εκτεθειμένους, δημιουργώντας κλίμα ανασφάλειας δικαίου και αναξιοπιστίας για τις πολιτικές στέγης.

Στρεβλώσεις στην αγορά ακινήτων

Πέρα από το πρακτικό σκέλος των δανείων, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ θέτει στην Κομισιόν το ζήτημα της αποτελεσματικότητας τέτοιων προγραμμάτων. Συγκεκριμένα ερωτά:

• Εάν τα προγράμματα «Σπίτι μου Ι & ΙΙ» οδηγούν σε στρεβλώσεις, όπως η ραγδαία αύξηση των τιμών στα παλαιά ακίνητα και η αύξηση των ενοικίων.

• Γιατί δεν προκρίνονται πολιτικές αύξησης της προσφοράς κατοικίας, όπως η αξιοποίηση δημόσιας γης και η δημιουργία κοινωνικών κατοικιών.

«Μαθήματα αξιοπιστίας»

Ο κ. Μανιάτης καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διευκρινίσει εάν έχει δώσει τη συγκατάθεσή της για αυτή την πρόωρη διακοπή, την ώρα που η στέγαση αποτελεί επίσημη προτεραιότητα της τρέχουσας ευρωπαϊκής θητείας. Η παρέμβαση αυτή αναδεικνύει το χάσμα μεταξύ των κυβερνητικών εξαγγελιών και της σκληρής πραγματικότητας που αντιμετωπίζουν οι νέοι που αναζητούν στέγη.