Παρέμβαση για τον χαρακτήρα της ανάπτυξης στη δυτική παραλία της Καλαμάτας, με επίκεντρο την προστασία του δημόσιου χώρου και του φυσικού τοπίου.

FARENEWS.GR: ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ / ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Ο Μπουρνιάς δεν αποτελεί απλώς μια παραθαλάσσια έκταση που περιμένει την αξιοποίησή της. Είναι ένα από τα τελευταία αυθεντικά, ανοιχτά κομμάτια της δυτικής παραλίας της Καλαμάτας. Ένας μοναδικός τόπος όπου ο αστικός ιστός συναντά ακόμη τη φύση, χωρίς φράχτες, τείχη και αποκλεισμούς για την κοινωνία.

Με αφορμή τις συζητήσεις που ανοίγουν κατά καιρούς για το μέλλον της περιοχής, το πραγματικό διακύβευμα δεν μπορεί να περιορίζεται αποκλειστικά στους ψυχρούς αριθμούς και τα μεγέθη μιας μεγάλης οικονομικής επένδυσης. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει σε παρέμβασή του ο Γιάννης Λάσκαρης, το ουσιαστικό ερώτημα είναι το τι μέλλον οραματιζόμαστε για τον Μπουρνιά και, κυρίως, ποια σχέση θέλουμε να διατηρήσουν οι πολίτες με τη θάλασσα και τον δημόσιο χώρο.

Πρόταση για ένα μεσογειακό πρότυπο ανοιχτού παραλιακού πάρκου

Σύμφωνα με την πρόταση του Γιάννη Λάσκαρη, ο Μπουρνιάς έχει όλες τις προδιαγραφές να μεταμορφωθεί σε ένα πρότυπο ανοιχτού παραλιακού πάρκου, σημείο αναφοράς για ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Ένα τέτοιο εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης θα μπορούσε να βασιστεί στους εξής άξονες:

• Ζώνες Πρασίνου: Δημιουργία εκτεταμένων χώρων πρασίνου και απόλυτη προστασία του υφιστάμενου φυσικού τοπίου.

• Ήπια Ανάπτυξη: Σχεδιασμός για ήπιες τουριστικές και πολιτιστικές χρήσεις που δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον.

• Χώροι Αναψυχής: Κατασκευή πεζοδρόμων, ποδηλατοδρόμων και υποδομών αναψυχής, προσβάσιμων σε όλους τους πολίτες.

• Περιβαλλοντική Ευαισθητοποίηση: Δράσεις περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και ανάδειξης της πλούσιας τοπικής χλωρίδας και πανίδας.

• Σεβασμός στην Κλίμακα: Υλοποίηση μικρών, στοχευμένων παρεμβάσεων που σέβονται την ιστορία και την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της περιοχής.

Ανάπτυξη με μέτρο και ελεύθερη πρόσβαση

Η οικονομική πρόοδος και η ανάπτυξη δεν αποτελούν εκ προοιμίου εχθρό της πόλης, αρκεί να υλοποιούνται με μέτρο, κανόνες και ολοκληρωμένο σχέδιο. Αντίθετα, οι κλειστές παραλιακές ζώνες, η άναρχη υπερδόμηση και η μετατροπή του δημόσιου χώρου σε προνόμιο για λίγους, αλλοιώνουν σταδιακά και μη αναστρέψιμα τον κοινωνικό και παραδοσιακό χαρακτήρα της Καλαμάτας.

Η μεσσηνιακή πρωτεύουσα δεν χρειάζεται να θυσιάσει ή να απολέσει τον Μπουρνιά για να κάνει το επόμενο αναπτυξιακό της βήμα. Αντίθετα, έχει ανάγκη από ένα συνεκτικό όραμα που θα γεφυρώνει την οικονομική εξέλιξη με την προστασία του περιβάλλοντος, την ποιότητα της καθημερινότητας και, πάνω από όλα, την ελεύθερη και ανεμπόδιστη πρόσβαση όλων των πολιτών στο κοινωνικό αγαθό της θάλασσας.

«Κάποιοι τόποι έχουν αξία όχι επειδή χτίζονται, αλλά επειδή παραμένουν ζωντανοί και ανοιχτοί για όλους», καταλήγει με νόημα ο Γιάννης Λάσκαρης.