Γράφει ο  Σωτήρης Μάλαμας

Ας τα πούμε καθαρά, όπως τα λέει ο κόσμος στην αγορά, στο καφενείο και στις συζητήσεις με τις παρέες του. Χωρίς ωραιοποιήσεις και πολιτικά περιτυλίγματα.

Τις τελευταίες ημέρες ακούμε ξανά σενάρια και συζητήσεις για νέα pass και νέες ενισχύσεις. Και κάπου εδώ πρέπει να σταματήσουμε να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.

Κάποτε ο κόσμος περίμενε τον μισθό του. Σήμερα περιμένει το επόμενο pass.

Fuel Pass, Market Pass, Power Pass.

Τόσα pass ακούμε πια, που κοντεύουμε να ξεχάσουμε πώς ακούγεται η λέξη «μισθός».

Μέχρι και τη λέξη την κάναμε αγγλική για να ακούγεται πιο ελαφριά. Γιατί αν το λέγαμε στα ελληνικά, η αλήθεια θα πονούσε περισσότερο:

Κουπόνι επιβίωσης.

Και κάπου εκεί φαίνεται πόσο χαμηλά έχουμε φτάσει σαν κοινωνία.

Η αρρώστια που συνηθίσαμε

Το χειρότερο δεν είναι μόνο η ακρίβεια και η πίεση της καθημερινότητας. Το χειρότερο είναι ότι αρχίσαμε να θεωρούμε φυσιολογικά όλα αυτά.

Συνηθίσαμε να τελειώνουν τα χρήματα πριν τελειώσει ο μήνας.

Συνηθίσαμε να ανοίγουμε τον λογαριασμό του ρεύματος με φόβο.

Συνηθίσαμε να μπαίνουμε στο σούπερ μάρκετ και να μετράμε ένα ένα τα προϊόντα για να βγει το ταμείο.

Συνηθίσαμε να λέμε «δόξα τω Θεώ» αν καταφέρουμε απλώς να τα βγάλουμε πέρα.

Αυτό δεν είναι πρόοδος. Είναι κοινωνική κούραση.

Ένας λαός που κάποτε μιλούσε για δημιουργία, οικογένεια και προκοπή, σήμερα αισθάνεται ανακούφιση επειδή μπήκαν λίγα ευρώ σε μια ψηφιακή κάρτα.

Ο καθρέφτης που αποφεύγουμε

Είναι εύκολο να κατηγορούμε μόνο τους πολιτικούς και το κράτος. Όμως, αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί, πρέπει να κοιταχτούμε και στον καθρέφτη.

Ποιοι ψήφιζαν τόσα χρόνια τους ίδιους ανθρώπους περιμένοντας ένα βόλεμα;

Ποιοι χειροκροτούσαν το ρουσφέτι όταν εξυπηρετούσε τον δικό τους άνθρωπο;

Ποιοι έμαθαν να ζητούν χάρη αντί να απαιτούν κανόνες και δικαιοσύνη για όλους;

Η αλήθεια είναι σκληρή.

Όλοι βάλαμε από ένα κομμάτι σε αυτό το σύστημα και τώρα απορούμε γιατί καταρρέει.

Θέλουμε αξιοκρατία αλλά να προηγηθεί ο γνωστός μας.

Θέλουμε σοβαρό κράτος χωρίς σοβαρούς πολίτες.

Θέλουμε αλλαγή χωρίς να αλλάξουμε εμείς.

Τα ψίχουλα δεν είναι πολιτική

Δεν είναι επιτυχία να επιστρέφεις στον πολίτη 50 ευρώ όταν του έχουν φύγει εκατοντάδες από την ακρίβεια, τους φόρους και το κόστος ζωής.

Δεν είναι κανονικότητα να δουλεύει κάποιος όλο τον μήνα και να περιμένει ένα επίδομα για να πάρει ανάσα.

Αυτό δεν είναι ανάπτυξη.

Είναι μια κοινωνία που εκπαιδεύεται να ζει με προσωρινές ενισχύσεις αντί να διεκδικεί πραγματικές λύσεις.

Και όταν ένας λαός μάθει να συμβιβάζεται με τα λίγα, στο τέλος ξεχνά να απαιτεί τα σωστά.

Η μόνη πραγματική διέξοδος

Η Ελλάδα δεν θα αλλάξει με άλλο ένα pass.

Δεν θα αλλάξει με τηλεοπτικούς σωτήρες και μεγάλα λόγια.

Θα αλλάξει μόνο όταν αποφασίσουμε να ξαναδώσουμε αξία στην πραγματική δουλειά, στην παραγωγή, στην ευθύνη και στον τίμιο κόπο.

Όταν σταματήσουμε να ψηφίζουμε με λογική εξυπηρέτησης.

Όταν απαιτήσουμε κανόνες που να ισχύουν για όλους.

Όταν σταματήσουμε να συμβιβαζόμαστε με τη μετριότητα.

Γιατί ένας λαός που μαθαίνει να επιβιώνει με κουπόνια, κάποια στιγμή ξεχνά πώς είναι να ζει με αξιοπρέπεια.

Και τότε η φτώχεια δεν βρίσκεται μόνο στην τσέπη.

Βρίσκεται μέσα στη νοοτροπία μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Και αυτή είναι η πιο επικίνδυνη φτώχεια απ’ όλες.

Γιατί δεν έχουμε ανάγκη από κουπόνια επιβίωσης.

Έχουμε ανάγκη να ξανακερδίσουμε τον Σεβασμό και την Αξιοπρέπειά μας.

Ο Σωτήρης Μάλαμας είναι Ελεύθερος επαγγελματίας.