Ο σχεδιασμός τοποθέτησης καμερών στην επαρχία και σε περιοχές όπου ανθεί η παραβατικότητα-εγκληματικότητα, κινείται σε θετική κατεύθυνση, αλλά ως μόνη επιλογή, είναι προβληματική.

ΑΡΘΡΟ ΓΝΩΜΗΣ: ΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΜΠΟΥΖΑ*

Η επαναλαμβανόμενη παραβατικότητα, που προέρχεται κυρίως από ευάλωτες κοινωνικά ομάδες, αποτελεί ιδιαιτερότητα, που απαιτεί άλλους χειρισμούς, νομοθετική τόλμη και όχι ασπιρίνες για επικοινωνιακή χρήση.

Είναι γεγονός πως μέχρι σήμερα, η Ελληνική Πολιτεία, ακολουθώντας τα ευρωπαϊκά πρότυπα, έχει θεσπίσει ένα ευρύ πλέγμα προνοιακών παροχών, στεγαστικών διευκολύνσεων και οικονομικών κινήτρων, με στόχο την ομαλή ενσωμάτωση των  ευάλωτων κοινωνικά ομάδων στην ελληνική κοινωνική πραγματικότητα.

Όμως, παρά την κρατική μέριμνα, η καθημερινή συμβίωση σε πολλές περιοχές της ελληνικής περιφέρειας, δοκιμάζεται πλέον οριακά, εγκλωβισμένη ανάμεσα στην έξαρση της καθ’ υποτροπήν παραβατικότητας και την αδυναμία των Αρχών να εγγυηθούν την ασφάλεια.

Απέναντι σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, η κυβερνητική πλευρά , προκρίνει συχνά ως «μαγική λύση» την τοποθέτηση καμερών και την ψηφιακή επιτήρηση γύρω από τις εστίες που υπάρχει έξαρση παραβατικότητας.

Ωστόσο, η τεχνολογία αποδεικνύεται ανίσχυρη όταν έρχεται αντιμέτωπη με το βαθύ ελληνικό νομοθετικό έλλειμμα. Οι κάμερες μπορούν να ταυτοποιήσουν, να δείξουν ενόχους και παραβατικές συμπεριφορές, αλλά δεν μπορούν ούτε να αποτρέψουν, ούτε να τιμωρήσουν. ‘Όσο οι καθ’ έξιν παραβάτες αντιμετωπίζουν έναν Ποινικό Κώδικα που συντηρεί το φαινόμενο της ατιμωρησίας  στα δικαστήρια και δεν διορθώνεται νομοθετικά, οι κάμερες της ΕΛ.ΑΣ. θα αποτελούν απλά πανάκεια και στάχτη στα μάτια των πολιτών  που πλήττονται καθημερινά και έχει μεταβληθεί προς το χειρότερο η καθημερινότητά τους .

Διαβιούν πλέον σε σπίτια «φρούρια» με κάμερες, κάγκελα, σκύλους κ.α., ώστε να νοιώσουν ασφαλείς. Η αγανάκτηση κυρίως των αγροτών ξεχειλίζει μπροστά στις συνεχείς κλοπές οικιών, γεωργικών μηχανημάτων, μέχρι και τις λεηλασίες σοδειών. Παράλληλα, η προκλητική, συστηματική ρευματοκλοπή,  στερεί από τους πολίτες την ισονομία, προκαλώντας οικονομική αιμορραγία και αναστάτωση.

Επειδή είναι πλέον ορατό πως έχει διαταραχθεί το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών και οι τοπικές κοινωνίες βρίσκονται αντιμέτωπες με μια διαρκή εστία έντασης, καθώς η συστηματική παραβατικότητα τορπιλίζει την κοινωνική ειρήνη, είναι αναγκαίες κάποιες στοχευμένες νομοθετικές κυρίως κινήσεις, τις οποίες περιμέναμε από τους έχοντες τη νομοθετική εξουσία.

-Πρέπει να καταργηθεί άμεσα η ατιμωρησία των καθ’ υποτροπήν δραστών, με νομοθέτηση ειδικής διάταξης που θα ορίζει πως η τρίτη καταδίκη για το ίδιο πλημμέλημα (π.χ. κλοπή, αγροτική λεηλασία, ρευματοκλοπή) εντός 5ετίας, θα αυστηροποιεί άμεσα την ποινή και θα επισύρει φυλάκιση, χωρίς δυνατότητα εξαγοράς.

-Καίριο και ουσιαστικό είναι η σύνδεση επιδομάτων με τη νομιμότητα και την εκπαίδευση και όχι όπως γίνεται σήμερα, που μένει σε θεωρητική κυρίως βάση. Απαιτείται, αυτοματοποιημένη διασύνδεση της Αστυνομίας με τους κύριους φορείς παροχής επιδομάτων πχ τη ΔΥΠΑ , τον ΟΠΕΚΑ και των σχολείων που χορηγούν τα επιδόματα φοίτησης στις σχολικές μονάδες.

-Για την πληγή της ρευματοκλοπής, που επιβαρύνει και τον οικογενειακό προϋπολογισμό των ελληνικών νοικοκυριών μέσω των ρυθμιζόμενων χρεώσεων, με χαράτσι που φτάνει τα 450 εκατ. ευρώ ετησίως, να νομοθετηθεί ο χαρακτηρισμός ως «ιδιώνυμο αδίκημα» , ώστε να σταματήσει η ατιμωρησία.

-Το κυριότερο μέτρο κατά τη γνώμη μου, είναι το θέμα της παρέμβασης στην εποπτεία ανηλίκων. Οι γονείς που αδιαφορούν για τη σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους, που τα εκμεταλλεύονται, τα ωθούν σε κλοπές, επαιτεία και τα παραμελούν οδηγώντας τα σε παραβατικούς δρόμους,  πρέπει έχουν σοβαρές κυρώσεις, όπως γίνεται άλλωστε σε κάποιες Ευρωπαϊκές Χώρες πχ Γερμανία .

Μιας και η Χώρα μας είναι ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας, θα ήταν θετικό να ακολουθήσουμε κι εμείς  κάποιες θετικές πρωτοβουλίες  που βοήθησαν αρκετούς λαούς με παρόμοια προβλήματα να ισορροπήσουν ανάμεσα στις διαφορετικές κουλτούρες των κατοίκων και να επιτευχθεί επιτέλους, κοινωνική ειρήνη.

Άλλωστε, η   Ευρώπη αποδεικνύει μέσω νομοθετικών διατάξεων, πως  η καθ’ υποτροπήν ανομία , χτυπιέται μόνο με πραγματική φυλάκιση και αυτόματη κοπή επιδομάτων.

Η Ελλάδα οφείλει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από κάμερες-πανάκειες.

Ώρα να εισάγουμε το ευρωπαϊκό μοντέλο σώρευσης αδικημάτων, αποδεικνύοντας έμπρακτα, ότι ο νόμος προστατεύει τον νομοταγή πολίτη και όχι τον επαγγελματία παραβάτη.

*Η Αντωνία Μπούζα είναι πρώην περιφερειακή σύμβουλος Πελοποννήσου – Αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας.