Η αδυσώπητη πραγματικότητα του πορτοφολιού, οι εσωκομματικές «συμπληγάδες» Σαμαρά – Καραμανλή και το έλλειμμα θεσμικής εμπιστοσύνης δοκιμάζουν τις κυβερνητικές αντοχές παρά το μπαράζ των καλοκαιρινών παραδόσεων έργων.
FARENEWS.GR: ΠΟΛΙΤΙΚΗ / ΕΛΛΑΔΑ
Του Λιάππα Λεωνίδα
Μπορεί οι πρώτες δημοσκοπήσεις μετά την εμφάνιση των νέων κομμάτων του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού να δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία σχεδόν ανεπηρέαστη, όμως η πολιτική ιστορία διδάσκει ότι οι εκλογές δεν κρίνονται με τις τρέχουσες μετρήσεις αλλά με τα σκληρά δεδομένα της κάλπης. Μέχρι την ημέρα της ψηφοφορίας, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται να διανύσει μια διαδρομή γεμάτη πολιτικές νάρκες, όπου η επικοινωνιακή διαχείριση συχνά προσκρούει στην καθημερινότητα των πολιτών και τις εσωτερικές αμφισβητήσεις.
Η «μάχη του πορτοφολιού» και η συσσωρευμένη δυσαρέσκεια
Το πρώτο και βασικότερο μέτωπο που δοκιμάζει την αξιοπιστία του κυβερνητικού αφηγήματος είναι αυτό της ακρίβειας. Το Μέγαρο Μαξίμου μπορεί να επικαλείται διαρκώς τους δείκτες ανάπτυξης, τις επενδύσεις και τις αναβαθμίσεις της οικονομίας, όμως η πολιτική έχει μια αδυσώπητη ιδιότητα: μετριέται αποκλειστικά στην τσέπη του καταναλωτή. Όσο το διαθέσιμο εισόδημα πιέζεται και η καθημερινότητα παραμένει δυσβάσταχτη, τόσο η κοινωνική δυσαρέσκεια συσσωρεύεται κάτω από την επιφάνεια των δημοσκοπήσεων, έτοιμη να εκφραστεί την κρίσιμη στιγμή της κάλπης.
Τα τρία εσωτερικά και θεσμικά «αγκάθια»
Πέρα από το οικονομικό πεδίο, η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές πολιτικές και θεσμικές πιέσεις που αμφισβητούν την κυριαρχία της:
-
Η απειλή Σαμαρά εκ δεξιών: Το σενάριο δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά δεν αποτελεί πλέον απλή φημολογία, αλλά είναι πλέον ορατή. Οι διαρροές που θα προκύψουν σε μια τέτοια περίπτωση θα πλήξουν απερίφραστα τη Νέα Δημοκρατία, στερώντας της πολύτιμες ψήφους σε ένα πολιτικό περιβάλλον όπου η αυτοδυναμία φαντάζει ήδη όνειρο θερινής νυκτός.
-
Η ηγετική απόσταση Καραμανλή: Ο Κώστας Καραμανλής επιλέγει να κρατά μια σταθερή, προσεκτικά διατυπωμένη απόσταση από κεντρικές κυβερνητικές επιλογές. Αυτή η εσωτερική πολυφωνία, ενισχυμένη από «γαλάζιους» βουλευτές που κατά καιρούς διαφοροποιούνται, δημιουργεί ρωγμές στο προφίλ της συμπαγούς παράταξης. Οι κυβερνήσεις συνήθως αντέχουν την εξωτερική πίεση, αλλά λυγίζουν πολύ πιο εύκολα όταν η αμφισβήτηση έρχεται από το ίδιο τους το ακροατήριο.
-
Θεσμική κρίση και το βάρος των Τεμπών: Η ανοιχτή σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και οι προσπάθειες να κρατηθούν οι υποθέσεις πολιτικών ευθυνών σε αυστηρά νομικό επίπεδο δεν αποδίδουν πάντα τα αναμενόμενα. Η πολιτική λειτουργεί με τις εντυπώσεις και την εμπιστοσύνη των πολιτών. Κάθε φορά που η εκτελεστική εξουσία έρχεται σε αντιπαράθεση με ελεγκτικούς θεσμούς, το πολιτικό κόστος διογκώνεται, ιδίως όταν η τραγωδία των Τεμπών εξακολουθεί να βαραίνει το δημόσιο κλίμα, τροφοδοτώντας ένα καθολικό αίτημα για πραγματική λογοδοσία.
Το επικοινωνιακό «αντίδοτο» των έργων και η ΔΕΘ
Απέναντι σε αυτό το πιεστικό σκηνικό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώκει να αλλάξει την ατζέντα, ζητώντας από τους υπουργούς του μέγιστη ταχύτητα καθώς «κάθε μήνας μετράει». Η κυβέρνηση ποντάρει στην παράδοση μεγάλων υποδομών μέσα στο καλοκαίρι του 2026 για να προτάξει το επιχείρημα της σταθερότητας απέναντι στην «πολιτική Βαβέλ» της αντιπολίτευσης, όπως την αναφέρουν οι επικοινωνιολόγοι του Μαξίμου:
-
Στις 12 Ιουνίου προγραμματίζονται τα εγκαίνια του Μητροπολιτικού Πάρκου «Παύλος Μελάς» στη Θεσσαλονίκη.
-
Στα τέλη Ιουλίου αναμένεται η παράδοση της επέκτασης του Μετρό Θεσσαλονίκης προς την Καλαμαριά (μετά τις απαραίτητες πιστοποιήσεις της TÜV).
-
Μέσα στο καλοκαίρι σχεδιάζεται η λειτουργία του οδικού άξονα Ε65 (Καλαμπάκα – Εγνατία Οδός) και των πρώτων 10 χιλιομέτρων του ΒΟΑΚ (Νεάπολη – Άγιος Νικόλαος) στην Κρήτη.
Τελευταίος μεγάλος σταθμός πριν από την εκλογική αναμέτρηση θα είναι η ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο. Εκεί, το οικονομικό επιτελείο επιχειρεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό «καλάθι» παροχών, με τον πρωθυπουργό να εστιάζει στη μεσαία τάξη —η οποία σηκώνει τα μεγαλύτερα φορολογικά βάρη και έχει πληγεί ανεπανόρθωτα — σε μια προσπάθεια να ανακτήσει τη χαμένη κοινωνική εμπιστοσύνη και να ανατρέψει το κλίμα φθοράς.
