Φαίνεται πως στη σύγχρονη ελληνική πολιτική σκηνή, για να επισκεφθείς το Άγιον Όρος που είναι τόπος έλξεις πιστών και μη, το οποίο είναι ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς , δεν χρειάζεσαι απλώς διαμονητήριο — χρειάζεσαι και «πιστοποιητικό κοινωνικών και θρησκευτικών φρονημάτων», επικυρωμένο από τους αυτόκλητους κριτές των social media και των τηλεοπτικών παραθύρων.

Η πρόσφατη επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Σιμωνόπετρα και η ανάρτησή του για «ένα ταξίδι στην ιστορία και το βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης» στάθηκαν η αφορμή για να στηθεί ακόμα ένα φτηνό, καυστικό και άκρως γραφικό σκηνικό μικροπολιτικής εκμετάλλευσης.

Ο «άτιμος άθεος», τα ψαλτήρια και τα… αγγλικά

Το σύνθημα για την επίθεση έδωσε —ποιος άλλος;— ο  “αναμάρτητος” υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης. Ανασύροντας δηλώσεις του 2008 και του 2015, έσπευσε να ειρωνευτεί τον πρώην πρωθυπουργό γράφοντας: «Για άθεος κατά δήλωσή του τα λέει πολύ ωραία πάντως ο άτιμος…». Διότι, ως γνωστόν, αν δήλωσες κάποτε αμφισβητίας ή άθεος, απαγορεύεται δια ροπάλου να εντυπωσιαστείς από την ιστορία ή την αρχιτεκτονική ενός βυζαντινού μοναστηριού.

Το πολιτικό κιτς, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, σε ρεσιτάλ οργής στον ΣΚΑΪ, αναρωτήθηκε αν ο Τσίπρας «πήγε να ψάλει», μίλησε για «θεομπαίχτες» και πέταξε το σύνηθες φαρμακερό της βέλος: «Αν ψέλνει σε υποκατάσταση των αγγλικών που δεν μιλάει, ας παραμείνει εκεί». Μια τοποθέτηση γεμάτη «ουσία» και «πολιτικό πολιτισμό», που λύνει, αδιαμφισβήτητα, τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

«Δείξε μου τον φίλο σου»: Ο ιερός θυμός του Πολάκη

Τη δική του πινελιά στο εικαστικό αυτό παραλήρημα έβαλε και ο Παύλος Πολάκης. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δεν ενοχλήθηκε τόσο από την επίσκεψη αυτή καθαυτή, όσο από τη συνοδεία του πατρός Δημητρίου Λινού, συζύγου της Αθηνάς Λινού.

• Το «αναθεματισμένο» post: «Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ή κυρίως που πας. Το πρόβλημα είναι ποιος σε συνοδεύει… Και ΝΤΡΟΠΗ και ΑΙΣΧΟΣ και ΚΡΙΜΑ!!!», έγραψε ο κ. Πολάκης, αποδεικνύοντας ότι στην πολιτική της ατάκας, τα προσωπικά και οι εσωκομματικές βεντέτες ζυγίζουν πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε διάλογο.

Ήθος, παράνοια και μικροπολιτική

Το θέαμα που παρακολουθούμε τις τελευταίες ώρες θα ήταν αστείο, αν δεν ήταν θλιβερό:

• Η μετατροπή της πίστης σε κομματικό όπλο: Η θρησκευτικότητα (ή η απουσία της) αντιμετωπίζεται ως εργαλείο φτηνής απαξίωσης.

• Ο φόβος της εικόνας: Κυβέρνηση, αντιπολίτευση και πρώην σύντροφοι τσακώνονται για το ποιες πόζες, ποια φωτογραφικά κλικ και ποιοι συνοδοί είναι «επιτρεπτοί».

• Ο αποπροσανατολισμός: Την ώρα που η κοινωνία πιέζεται από σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα, το πολιτικό σύστημα αναλώνεται σε «ιεροεξετάσεις» για το αν ένας πολιτικός έχει δικαίωμα να πατήσει το πόδι του στο Άγιον Όρος.

Όπως αποδεικνύεται για άλλη μια φορά, όταν λείπουν τα πραγματικά επιχειρήματα, ο μύλος της μικροπολιτικής μπορεί να τον γυρίσει ακόμα και μια επίσκεψη σε ένα μοναστήρι.

Λ.Λ.