Ο πρώην Πρωθυπουργός αποδομεί πλήρως την κυβερνητική τακτική απέναντι στην Τουρκία, αποκαλύπτει τις παρασκηνιακές υποχωρήσεις στο ηλεκτρικό καλώδιο και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη Μονή Σινά.

FARENEWS.GR: ΠΟΛΙΤΙΚΗ 

Του Λεωνίδα Λιάππα

Πολιτικό σεισμό και βαριές αναταράξεις στο κυβερνητικό στρατόπεδο προκαλεί το νέο, εξαιρετικά καυστικό άρθρο του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στην εφημερίδα «Εστία». Ο Μεσσήνιος πολιτικός αποδομεί από θεμελίων το αφήγημα περί «επιτυχούς» εξωτερικής πολιτικής, ζητώντας ευθέως και χωρίς περιστροφές την αποπομπή του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη και την ακαριαία αλλαγή πλεύσης στα εθνικά θέματα.

Ο κ. Σαμαράς ξεκινά τη σφοδρή του επίθεση ξεκαθαρίζοντας πως η διπλωματία της χώρας «δεν είναι προσωπική υπόθεση κανενός υπουργού και κανενός πρωθυπουργού, αλλά αφορά το έθνος και την ιστορική του συνέχεια». Χαρακτηρίζει το δόγμα των «ήρεμων νερών» και τη διαβόητη Συνθήκη περί Φιλίας ως το κορυφαίο εθνικό λάθος μετά τις συμφωνίες της Μαδρίτης και του Ελσίνκι, που νομιμοποίησαν τις τουρκικές διεκδικήσεις.

«Ορισμός της αποτυχίας στη Λιβύη και το κάζο με τον Χάφταρ»

Ο Αντώνης Σαμαράς στηλιτεύει τους κυβερνητικούς χειρισμούς στο μέτωπο της Βόρειας Αφρικής, κάνοντας λόγο για συντριπτική αποτυχία σε τέσσερα επίπεδα: στην ανάλυση, την πρόβλεψη, τους χειρισμούς και το τελικό αποτέλεσμα.

Στρέφοντας τα βέλη του στον «κατά δήλωσή του φιλέλληνα» Υπουργό Εξωτερικών, υπενθυμίζει με νόημα τις δημόσιες διαβεβαιώσεις του κ. Γεραπετρίτη στις 24 Αυγούστου 2026, σύμφωνα με τις οποίες η Ελλάδα είχε «διασφαλίσει» τη μη κύρωση του παράνομου Τουρκολιβυκού Μνημονίου.

«Με ποια στοιχεία μιλούσε με τέτοια βεβαιότητα; Ποιες δεσμεύσεις είχε εξασφαλίσει; Και τι απέγινε η δήθεν κατοχυρωμένη επιτυχία που παρουσίαζε στους Έλληνες; Μόλις χθες, ο ίδιος άνθρωπος δήλωσε πως δεν ήταν στο χέρι της Ελλάδας να αποτρέψει την κύρωση! Ή μας κορόιδευε επομένως τον Αύγουστο, ή δημόσια ομολογεί πως είμαστε ανήμποροι να επηρεάσουμε τη Λιβύη…», σημειώνει καυστικά ο πρώην Πρωθυπουργός.

Ιδιαίτερα δηκτικός είναι και για την τακτική απέναντι στον στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ:

• Από τη στιγμή που ο κ. Μητσοτάκης τον υποδέχθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου τον περασμένο Ιούνιο, όχι μόνο προχώρησε η κύρωση του Τουρκολιβυκού, αλλά η Κρήτη κατακλύζεται από χιλιάδες παράνομους μετανάστες!

• Κι όμως, όπως τονίζει, η κυβέρνηση έχει το «πολιτικό θράσος» να εγκαλεί τους επικριτές της για «εχθροπάθεια» και «μισαλλοδοξία».

Σύννεφα στη Μονή Σινά & «Γλώσσα υποταγής» στο ηλεκτρικό καλώδιο

Ο Αντώνης Σαμαράς ανοίγει ακόμη ένα μεγάλο κεφάλαιο, αποκαλύπτοντας ότι πυκνώνουν τα επικίνδυνα σύννεφα γύρω από το μείζον εθνικό και θρησκευτικό ζήτημα της Μονής Σινά. Απαιτεί από το Υπουργείο Εξωτερικών να δώσει αμέσως στη δημοσιότητα το συμφωνητικό που προτείνει η ελληνική πλευρά για το μέλλον του παλαίφατου μνημείου, προειδοποιώντας πως δεν θα σιωπήσει.

Παράλληλα, ο πρώην Πρωθυπουργός «ξεγυμνώνει» τη στάση της Αθήνας απέναντι στις αξιώσεις της Άγκυρας για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης.

• Οι τουρκικές απαιτήσεις: Ο Χακάν Φιντάν απαίτησε γραπτή ενημέρωση και συντεταγμένες για τις εργασίες, επικαλούμενος τη διατήρηση του “status quo” (δηλαδή του παράνομου Τουρκολιβυκού).

• Η ελληνική υποχώρηση: Αντί για κατηγορηματική απόρριψη, ο κ. Γεραπετρίτης απάντησε πως «η ενημέρωση είναι κάτι που θα μπορούσε να είναι δυνατόν»!

• Η καυστική απάντηση Σαμαρά: Η ενημέρωση πέραν της διεθνούς πρακτικής των Navtex συνιστά έμμεση αναγνώριση τουρκικής δικαιοδοσίας πάνω σε θαλάσσια περιοχή που αποτελεί θεσμοθετημένη ελληνική ΑΟΖ με βάση τη συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου. «Ποιος έδωσε τέτοιο δικαίωμα στην κυβέρνηση; Κανείς! Δεν αποτελεί αυτό απομείωση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων;»

«Μονόδρομος η αποπομπή Γεραπετρίτη – Όχι στην πολιτική των υποκλίσεων»

Καταλήγοντας στο άρθρο-καταπέλτης, ο Αντώνης Σαμαράς στρέφει τα πυρά του απευθείας στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, υπενθυμίζοντας ότι ως πρώην Πρωθυπουργός γνωρίζει καλά το βάρος της Ιστορίας.

«Λέω στην κυβέρνηση να μην παίζει άλλο με τη φωτιά. Η αλλαγή της εξωτερικής μας πολιτικής, με την αυτονόητη αποπομπή Γεραπετρίτη, είναι μονόδρομος. Η Ελλάδα μπορεί να πετύχει τους εθνικούς στόχους της – όχι όμως έτσι. Δεν αξίζει ούτε στην ιστορία της χώρας, ούτε στην ιστορία της Παράταξης, αλλά ούτε και στην αξιοπρέπεια του λαού μας, η πολιτική των υποκλίσεων».

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν είναι προσωπική υπόθεση κανενός υπουργού και κανενός πρωθυπουργού. Αφορά το έθνος και την ιστορική του συνέχεια.

Οι πρόσφατες εξελίξεις στη Λιβύη αποτελούν τον ορισμό της αποτυχίας.

Αποτυχία στη γεωπολιτική ανάλυση.

Αποτυχία στην πρόβλεψη.

Αποτυχία στους χειρισμούς.

Αποτυχία στο τελικό αποτέλεσμα.

Οι ανοησίες που ψελλίζει δεξιά και αριστερά ο -κατά δήλωσή του -“φιλέλληνας” υπουργός των Εξωτερικών, βαθαίνουν δραματικά τις ανησυχίες και τον προβληματισμό μας.

Η ευθύνη βεβαίως βαραίνει πρωτίστως τον πρωθυπουργό ο οποίος και τον πιστεύει και τον ανέχεται. Το δόγμα των ήρεμων νερών και η περιβόητη Συνθήκη περί Φιλίας Ελλάδος και Τουρκίας, είναι το κορυφαίο λάθος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μετά τις συμφωνίες Μαδρίτης και Ελσίνκι, με τις οποίες αναγνωρίστηκαν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα η κυβερνητική προπαγάνδα επιχείρησε να βαφτίσει το κρέας ψάρι. Θέλησε να πιστέψουμε πως τα δήθεν “ήρεμα νερά” και αυτή η Συνθήκη είναι απλά ένας … συνήθης διάλογος. Κι όταν δύο πρώην πρωθυπουργοί αντιδράσαμε υποστηρίζοντας ότι η χώρα διολισθαίνει σε ντε φάκτο αποδοχή τετελεσμένων και ότι με αυτήν την πολιτική ξεπλένεται η Άγκυρα, δεχθήκαμε ειρωνείες και επιθέσεις. Δεν με πειράζει αυτό. Με ενοχλεί όμως ότι εθελοτυφλούν. Κι ότι ο κομματικός φανατισμός ορισμένων, εμποδίζει την ανάγνωση της εθνικής πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας που αποτυπώνεται και στο μείζον εθνικό θέμα της Μονής Σινά. Πυκνώνουν τα σύννεφα κι εκεί. Πρέπει το υπουργείο των Εξωτερικών να δώσει στη δημοσιότητα το συμφωνητικό που προτείνουμε ως χώρα για το μέλλον της Μονής. Και μένω εδώ, προς το παρόν.

Έρχομαι στο Τουρκολυβικό.

Στις 24 Αυγούστου 2026, ο κ.Γεραπετρίτης διαβεβαίωνε δημοσίως πως

η Ελλάδα διασφάλισε ότι δεν θα έχουμε από τη Λιβύη την κύρωση του ανυπόστατου και παράνομου τουρκολιβυκού.

Με ποια στοιχεία μιλούσε με τέτοια βεβαιότητα;

Ποιες δεσμεύσεις είχε εξασφαλίσει;

Πώς αξιολόγησε την τουρκική προσέγγιση προς την ανατολική Λιβύη;

Και τι ακριβώς απέγινε η δήθεν κατοχυρωμένη επιτυχία που παρουσίαζε στους Έλληνες;

Μάλιστα, μόλις χθες, ο ίδιος άνθρωπος δήλωσε, πως δεν ήταν στο χέρι της Ελλάδας να αποτρέψει την κύρωση του Τουρκολιβυκού!!

Ή μας κορόϊδευε επομένως τον Αυγουστο, ή δημόσια ομολογεί πως είμαστε ανήμποροι να επηρεάσουμε τη Λιβύη…

Και ο φίλτατος Χάφταρ; Από την ώρα που τον συνάντησε ο ίδιος ο πρωθυπουργός τον περασμένο Ιούνιο στο Μέγαρο Μαξίμου, όχι μόνον έχουμε την κύρωση του Τουρκολιβυκού αλλά δεχόμαστε και χιλιάδες λαθρομετανάστες στην Κρήτη! Και όμως. Εχει η κυβέρνηση το πολιτικό θράσος να ζητάει και τα ρέστα. Και να μας κατηγορεί συλλήβδην για “εχθροπάθεια”. Τη δική μου βαθιά αγωνία μάλιστα, την βάφτισαν “βαθιά μισαλλοδοξία”, τέτοια αναισθησία…

Η κυβέρνηση διατυμπανίζει πως το μνημόνιο παραμένει παράνομο και ότι η λιβυκή απόφαση δεν μεταβάλλει τον χαρακτήρα του. Προφανώς! Νομικά είναι απολύτως έτσι.

Η Τουρκία λειτουργεί ως πειρατής του Διεθνούς Δικαίου και στο Τουρκολιβυκό. Οσα λένε είναι παράνομα και παράλογα.

Αλλά αυτήν την Τουρκία όρισε διεθνώς ως “φίλη”, και μάλιστα με Συνθήκη, ο κ. Μητσοτάκης. Για αυτά τα “ήρεμα νερά” -που αποδείχτηκαν φουρτουνιασμένη θάλασσα- είπε “ας με πουν και μειοδότη” ο κ.Γεραπετρίτης.

Κι έρχομαι στο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης. Διότι, αυτά που ακούγονται δημοσίως είναι επιεικώς πολιτικά και νομικά παράλογα.

Εξηγούμαι:

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε προχθές: «Για το καλώδιο δεν προβάλλουμε αντιρρήσεις υπό την προϋπόθεση όμως η Τουρκία να ενημερώνεται γραπτώς για τις εργασίες και με τις σχετικές συντεταγμένες».

Γιατί, λέει, δεν θέλει να διαταραχθεί το “status quo” στην περιοχή. Και ως status quo, προφανώς εννοεί το τουρκολυβικο μνημόνιο…

Και τι απάντησε ο Ελληνας υπουργός των Εξωτερικών; Επί λέξει, το εξής: “η ενημέρωση σχετικά με την έρευνα και την πόντιση είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να είναι δυνατόν, με την σαφή αναφορά ότι δεν πρόκειται για αδειοδοτική διαδικασία”…

Όταν λοιπόν ο κ. Γεραπετρίτης μας λέει ότι δεν έχει αντίρρηση να ενημερωθεί η Τουρκία, στην πραγματικότητα αναγνωρίζει, εμμέσως πλην σαφώς, δικαιοδοσία της Τουρκίας. Όμως η Τουρκία δεν αδειοδοτεί το καλώδιο! Και κανείς δεν υποχρεούται να της ζητήσει άδεια για να περάσει καλώδιο. Η ενημέρωση γίνεται από τη χώρα που έχει δικαιοδοσία, δηλαδή την Ελλάδα στη συγκεκριμένη περίπτωση, μέσω έκδοσης Navtex. Κι αυτό αρκεί. Εάν εμείς δεχθούμε οτιδήποτε παραπάνω παίζουμε το παιχνίδι της Τουρκίας. Και μάλιστα πάνω σε θαλάσσια περιοχή που είναι ήδη διακηρυγμένη (με την Αίγυπτο) ελληνική ΑΟΖ!

Επιτέλους, σκέφτονται τι λένε και τι πρόκειται να κάνουν;

Δεν αποτελεί αυτό απομείωση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων;

Ποιος έδωσε τέτοιο δικαίωμα στην κυβέρνηση; Κανείς!

Ο κ. Μητσοτάκης έχει τεράστια εθνική ευθύνη. Έχω υπάρξει πρωθυπουργός και γνωρίζω το βάρος της Ιστορίας. Γι αυτό και λέω στην κυβέρνηση να μην παίζει άλλο με τη φωτιά.

Η αλλαγή της εξωτερικής μας πολιτικής, με την αυτονόητη αποπομπή Γεραπετρίτη, είναι μονόδρομος.

Η Ελλάδα μπορεί να πετύχει τους εθνικούς στόχους της– όχι όμως έτσι.

Δεν αξίζει ούτε στην ιστορία της χώρας, ούτε στην ιστορία της Παράταξης αλλά ούτε και στην αξιοπρέπεια του λαού μας, η πολιτική των υποκλίσεων.