Σε μια ομιλία γεμάτη αιχμές στην εκδήλωση της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, ο πρώην Πρωθυπουργός «ξεγύμνωσε» τις αυταπάτες περί «καλής θέλησης» της Άγκυρας, προειδοποίησε για το ηλεκτρικό καλώδιο και έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τη διογκούμενη κοινωνική οργή στην Ευρώπη.

FARENEWS.GR: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Του Λεωνίδα Λιάππα 

Σε μια παρέμβαση, γεμάτη βαριές αιχμές, πολιτική οξύτητα και ξεκάθαρες προειδοποιήσεις προς την κυβερνητική ηγεσία, προχώρησε ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής από το βήμα του Πολεμικού Μουσείου, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Έχοντας στην πρώτη σειρά των ακροατών τον πρώην Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ο κ. Καραμανλής αποδόμησε πλήρως τις βολικές θεωρίες περί «διαλόγου» και «καλής πίστης» με τη γείτονα, κατακεραυνώνοντας όσους υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα «υπερβάλλει» ή επιδεικνύει «μαξιμαλισμό».

«Σφάλλουν βαρέως όσοι βλέπουν “παρεξηγήσεις” – Η Τουρκία θέλει το μισό Αιγαίο»

Ο Κώστας Καραμανλής «γκρέμισε» το αφήγημα των ήρεμων νερών, υπογραμμίζοντας ότι η προσέγγιση που αναζητά συμβιβασμούς με την Άγκυρα πάσχει θεμελιωδώς:

«Όσοι ισχυρίζονται ότι υπερβάλλουμε, ότι πρέπει να αναγνωρίσουμε στην Τουρκία θεμιτές απαιτήσεις και να κάνουμε υποχωρήσεις, διαβάζουν εντελώς λάθος τη στρατηγική της. Δεν πρόκειται ούτε περί παρεξήγησης, ούτε περί μικροδιαφοράς. Πρόκειται για έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό που αποσκοπεί στη συνολική ανατροπή του status quo στο Αιγαίο και στον έλεγχό του μέχρι τον 25ο παράλληλο!»

Στη συνέχεια, ο πρώην Πρωθυπουργός παρέθεσε σειρά πειστηρίων για την τουρκική επιθετικότητα:

• Casus belli: Δεν αποσκοπεί απλώς στο να εμποδίσει τα 12 μίλια, αλλά στο να ακυρώσει πλήρως τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

• Τουρκολιβυκό Μνημόνιο: Επιχειρεί να εξαφανίσει την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ των νησιών. Η πρόσφατη επικύρωσή του από τη λιβυκή Βουλή αποτελεί αρνητική εξέλιξη και επίδειξη ισχύος.

• Θαλάσσια Πάρκα & Γκρίζες Ζώνες: Αμφισβητούνται ευθέως ελληνικά νησιά και επιχειρείται η αποκοπή του συμπλέγματος του Καστελλόριζου από τον εθνικό κορμό.

• Αποστρατιωτικοποίηση: Χρησιμοποιείται πλέον απροκάλυπτα ως εργαλείο αμφισβήτησης της ίδιας της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά.

Καλώδιο Ηλεκτρικής Διασύνδεσης: «Καμία άδεια, καμία ενημέρωση στην Τουρκία!»

Ιδιαίτερα καυστικός εμφανίστηκε ο Κώστας Καραμανλής για το θέμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κάσου – Κύπρου, στέλνοντας σαφέστατο μήνυμα προς τον Υπουργό Εξωτερικών και το Μαξίμου:

«Οποιοδήποτε αίτημα για εκχώρηση άδειας από την Τουρκία για το καλώδιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό! Είτε αυτό ονομαστεί “ενημέρωση”, είτε “ανακοίνωση”, είτε όπως αλλιώς! Αν ενδώσουμε, μετά δεν θα μπορούμε να κάνουμε απολύτως τίποτα στο Αιγαίο χωρίς την άδεια της Τουρκίας. Ούτε το παραμικρό έργο υποδομής ανάμεσα στα νησιά μας!»

Παράλληλα, δεν χαρίστηκε στους Δυτικούς συμμάχους, κατηγορώντας τους ότι παριστάνουν τους «επιτήδειους ουδέτερους» και κρατούν ίσες αποστάσεις μεταξύ θύτη και θύματος. «Ήρθε η ώρα να τους πούμε ότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Δεν μπορείς μονίμως να ζητάς χωρίς να δίνεις τίποτα», τόνισε με νόημα.

«Η βοή των γεγονότων είναι εκκωφαντική»: Καταπέλτης για την ακρίβεια και τα funds

Στο δεύτερο μέρος της ομιλίας του, ο πρώην Πρωθυπουργός «σφυροκόπησε» τις ευρωπαϊκές και εγχώριες ελίτ για τη διογκούμενη κοινωνική δυσαρέσκεια και την εκτίναξη των ανισοτήτων, χρησιμοποιώντας εξαιρετικά σκληρή γλώσσα:

• Κοινωνικός αποκλεισμός: «Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών αισθάνεται παραγκωνισμένη, αποκλεισμένη από το τραπεζικό σύστημα, κυνηγημένη από απρόσωπα funds, με αδιέξοδα στη στέγαση, την υγεία και την παιδεία».

• Η αλαζονεία των ελίτ: «Οι εύκολοι και αβασάνιστοι αφορισμοί από τις ευημερούσες ελίτ και τα συστημικά ΜΜΕ περί “ακροδεξιάς επέλασης” και “ψεκασμένων” όχι μόνο δεν δίνουν απάντηση, αλλά επιβαρύνουν την κατάσταση. Όταν οι πολίτες εγκαταλείπουν τα παραδοσιακά κόμματα, κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει».

Ο Κώστας Καραμανλής έκλεισε την ομιλία του προειδοποιώντας ότι «η βοή των πλησιαζόντων γεγονότων τείνει να γίνει εκκωφαντική» και κάλεσε σε εθνική και κοινωνική εγρήγορση απέναντι στον «μολυβένιο ορίζοντα» που ανατέλλει.