Με μια ορθολογική και ρεαλιστική προσέγγιση, ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης Γιάννης Λάσκαρης καταθέτει ένα πλαίσιο προτάσεων για την επόμενη μέρα της ακτογραμμής, δίνοντας έμφαση στον δημόσιο χαρακτήρα και την ήπια ανάπτυξη.
FARENEWS.GR: ΜΕΣΣΗΝΙΑ / ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
Το παραλιακό μέτωπο από τη δυτική παραλία της Καλαμάτας έως τη Μεσσήνη δεν αποτελεί ένα σύνολο άσχετων ή αποσπασματικών εκτάσεων. Αντίθετα, πρόκειται για μια ενιαία παράκτια ζώνη, η οποία διαθέτει όλα τα φόντα να εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους και πιο ποιοτικούς δημόσιους χώρους σε ολόκληρη τη Μεσσηνία.
Σήμερα, ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτής της έκτασης παραμένει ανοιχτό, φυσικό και σχετικά ανεπεξέργαστο. Αυτή η εικόνα δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αδυναμία ή καθυστέρηση· αποτελεί μια σπάνια ευκαιρία. Όσο υπάρχει ακόμη πολύτιμος χρόνος, οφείλει να υπάρξει ένα συγκροτημένο σχέδιο, προτού κυριαρχήσουν οι αποσπασματικές και άναρχες παρεμβάσεις. Το βασικό ερώτημα που τίθεται πλέον επιτακτικά δεν είναι το αν θα γίνει ανάπτυξη, αλλά το πώς αυτή θα υλοποιηθεί, ώστε να μη χαθεί σε καμία περίπτωση ο δημόσιος χαρακτήρας της παραλίας.
Ένα ρεαλιστικό πλαίσιο 6 αξόνων για την επόμενη μέρα
Αντί για μεγάλα, φαραωνικά και εν τέλει δύσκολα υλοποιήσιμα σχέδια, το παραλιακό μέτωπο μπορεί και πρέπει να οργανωθεί άμεσα με απλές, σταθερές και ουσιαστικές παρεμβάσεις:
-
Συνεχής παραλιακή διαδρομή Καλαμάτα – Μεσσήνη: Δημιουργία ενός εκτενούς πεζόδρομου και ποδηλατόδρομου σε μεγάλο μέρος της ακτογραμμής, με ήπιες κατασκευές και την ελάχιστη δυνατή παρέμβαση στο υφιστάμενο φυσικό τοπίο.
-
Ζώνες απόλυτης προστασίας του τοπίου: Σαφής καθορισμός περιοχών χωρίς καμία απολύτως δόμηση κοντά στο κύμα, με ιδιαίτερη έμφαση στα περιβαλλοντικά ευαίσθητα σημεία και τις παρθένες φυσικές εκτάσεις.
-
Μικροί, διάσπαρτοι δημόσιοι χώροι στάσης: Τοποθέτηση από ξύλινα καθιστικά, σκίαστρα, καθώς και μικρά σημεία θέας και πρόσβασης στη θάλασσα, μακριά από βαριές και μόνιμες κατασκευές.
-
Ήπιες χρήσεις αναψυχής: Λειτουργία μικρών καντινών, φιλοξενία πολιτιστικών δράσεων και διοργάνωση υπαίθριων δραστηριοτήτων χαμηλής όχλησης, απόλυτα εναρμονισμένων με το περιβάλλον.
-
Ενιαίος κανόνας πρόσβασης στη θάλασσα: Καμία ανοχή σε περιφράξεις που κόβουν τη συνέχεια της ακτογραμμής. Η πρόσβαση στη θάλασσα πρέπει να παραμείνει πάντα, νομικά και πρακτικά, ελεύθερη και δημόσια.
-
Τοπικό παρατηρητήριο παραλιακού μετώπου: Συγκρότηση ενός απλού αλλά ενεργού σχήματος συνεργασίας μεταξύ των εμπλεκόμενων Δήμων και των πολιτών, το οποίο θα παρακολουθεί την εξέλιξη της περιοχής και θα καταθέτει έγκαιρα προτάσεις.
Το μεγάλο στοίχημα
Η διεθνής αλλά και η ελληνική εμπειρία δείχνει ξεκάθαρα ότι οι ευαίσθητες παραλιακές ζώνες που χάνουν τελικά τον χαρακτήρα τους, δεν το παθαίνουν από ένα και μόνο μεγάλο έργο, αλλά από πολλά μικρά, ασύνδετα και ανεξέλεγκτα βήματα. Γι’ αυτό και το μεγάλο στοίχημα για την περιοχή μας είναι η συνέχεια και η συνέπεια, όχι η ένταση της δόμησης.
Η Μεσσήνη και η δυτική παραλία της Καλαμάτας έχουν αυτή τη στιγμή στα χέρια τους μια σπάνια, ιστορική δυνατότητα: να οργανώσουν υποδειγματικά ένα παραλιακό μέτωπο που θα παραμείνει ανοιχτό, εύκολα προσβάσιμο και πραγματικά ζωντανό. Όχι ως ένας χώρος αποκλειστικής εμπορικής εκμετάλλευσης, αλλά ως ένας καθημερινός δημόσιος τόπος συνάντησης.
Και αυτό, ευτυχώς, δεν απαιτεί οικονομικές υπερβολές. Απαιτεί απλώς ξεκάθαρους κανόνες, πολιτική συνέπεια και μια κοινή, ισχυρή απόφαση ότι η θάλασσα πρέπει να παραμείνει για πάντα κομμάτι της ζωής όλων μας.
